ادراک عدالت و مشارکت سیاسی (برداشت دانشجویان تحصیلات تکمیلی از سیاست‌های توزیعی و باز توزیعی دولت سیزدهم و تأثیر آن بر مشارکت سیاسی)

نویسندگان

1 دکتری علوم سیاسی (مسائل ایران) دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22054/tssq.2025.81047.1546
چکیده

بعد از انقلاب اسلامی دولت سعی کرد با تدوین و اجرای سیاست‌های توزیعی و باز توزیعی از طریق نهادهای دولتی و حکومتی از میزان شکاف طبقاتی و نابرابری بکاهد. این تحقیق به دنبال پاسخ به این پرسش است چه رابطه‌ای میان عدالت ادراک‌شده دانشجویان از نتایج سیاست‌های توزیعی و باز توزیعی و مشارکت سیاسی آن‌ها وجود دارد. از این رو سعی شد تا حجم نمونه از جامعه آماری دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های تهران، علامه طباطبائی و تربیت مدرس انتخاب شود. در این تحقیق از روش پیمایشی و ابزار پرسش‌نامه جهت جمع‌آوری و  نرم‌افزار SPSS  برای تحلیل  داده‌ها  بهره گرفته شده است. فرضیه تحقیق بر این مدعا استوار است که احساس بی‌عدالتی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های تهران، علامه طباطبائی و تربیت مدرس از  نتایج سیاست‌های توزیعی و باز توزیعی موجب انفعال و بی‌تفاوتی سیاسی و کاهش تمایل آن‌ها برای مشارکت سیاسی در سطوح مختلف شده است. نتایج نشان می‌دهد که ادراک افراد از وضعیت توزیع و باز توزیع ناعادلانه است و سیاست‌های توزیعی و باز توزیعی را ناکارآمد تلقی می‌کنند و از این رو بخش زیادی از دانشجویان در بعد رفتاری که شامل شرکت در انتخابات، حمایت از جناح سیاسی، راهپیمایی، اعتراض و ... می‌شود، دچار بی‌تفاوتی سیاسی شده‌اند.