تأثیر تمرینات مقاومتی- اینتروال با دو شدت متفاوت بر سیتوکراتین 18 و برخی شاخص های عملکردی در زنان مبتلا به کبد چرب
نویسندگان
1 استادیار گروه داخلی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
2 دانشجوی دکتری بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
4 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.15999چکیده
مقدمه: امروزه شیوههای غیرتهاجمی در روند بررسی مرگ سلولی کبدی و استفاده از درمانهای کمکی غیردارویی مورد توجه متخصصین سلامتی میباشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر تمرینات ترکیبی با شدتهای متفاوت بر CK18 (شاخص مرگ هپاتوسیت) و برخی شاخصهای عملکردی در زنان مبتلا به کبد چرب غیرالکلی انجام شد. روشکار: این مطالعه کاربردی و نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون در سال 1397 بر روی 33 زن مبتلا به کبد چرب غیرالکلی در شهرستان شاهرود انجام شد. افراد بهصورت تصادفی به گروههای تمرینی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی 1، تمرین اینتروال هوازی (AIT) همراه با تمرین مقاومتی و گروه ترکیبی 2، تمرین اینتروال شدید (HIIT) به همراه تمرین مقاومتی را بهمدت 12 هفته اجرا کردند. آزمونهای عملکردی (قدرت و استقامت بالاتنه و پایین تنه، توان هوازی) و نمونهگیری خونی قبل و بعد از 12 هفته انجام شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 24) و R و آزمون آنالیز واریانس با اندازهگیریهای تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافتهها: بین دو گروه تمرینی در میزان CK18 تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>p) و تمرین ترکیبی 1 باعث کاهش بیشتری در CK18 شد. همچنین هر دو نوع تمرین باعث افزایش معنادار قدرت بیشینه و استقامت عضلانی بالاتنه و پایینتنه و VO2max و نیز کاهش معنادار درصد چربی بدن شد (001/0>p). در مقادیر وزن و شاخص توده بدنی تفاوت معناداری بین گروهها مشاهده نشد (05/0<p). نتیجهگیری: زنان مبتلا به کبد چرب غیرالکلی احتمالاً بتوانند از هر دو تمرینی ترکیبی متوسط و شدید برای کاهش درصد چربی و بهبود شاخصهای عملکردی مستقل از کاهش وزن استفاده کنند و برای جلوگیری از مرگ سلولی از برنامههای تمرین ترکیبی با شدت متوسط بهعنوان یک درمان غیردارویی کمکی بهره گیرند.