فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دیابت باردای، شایع‌ترین عارضه طبی در بارداری است. از آنجایی‌که پروبیوتیک‌ها، میکروارگانیسم‌های زنده هستند که با اثر بر روی فلور میکروبی روده باعث تأثیر بر متابولیسم گلوکز می‌شوند، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر کپسول پروبیوتیک بر پیشگیری از دیابت بارداری در زنان پره‌دیابتیک پرخطر انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو‌سوکور در سال 1397 بر روی 255 زن باردار پره‌دیابتیک پرخطر واجد شرایط در مراکز بهداشتی درمانی تحت پوشش مرکز بهداشت شماره 2 مشهد انجام شد. در گروه پروبیوتیک و گروه دارونما علاوه ‌بر مراقبت معمول، به‌ترتیب روزانه یک عدد کپسول پروبیوتیک و دارونما از 16-14 هفته بارداری به‌مدت 12 هفته تجویز شد. تست تحمل گلوکز (OGTT) در هفته 28-26 بارداری انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل فرم اطلاعات فردی- مامایی، چک‌لیست آزمایشات غربالگری دیابت بارداری، چک‌لیست مصرف دارو، فرم معاینه و فرم رضایت‌مندی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های آماری کای‌دو، کراسکال والیس، آنالیز واریانس یک‌طرفه و من‌ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در گروه کپسول پروبیوتیک 21 نفر (3/26%)، در گروه دارونما 49 نفر (8/59%) و در گروه کنترل 55 نفر (1/67%) مبتلا به دیابت بارداری شدند (001/0p<). دیابت بارداری در گروه مداخله کمتر از گروه دارونما و کنترل بود. بر اساس نتایج آزمون کای‌ دو پیرسون در مقایسه دوبه‌دوی گروه‌ها، دیابت بارداری بین گروه پروبیوتیک با دارونما (001/0p<) و گروه پروبیوتیک با کنترل (001/0p<) اختلاف آماری معنی‌داری داشت. دیابت بارداری در گروه مداخله کمتر از گروه دارونما و کنترل بود (05/0>p). نتیجه‌گیری: مصرف کپسول‌ پروبیوتیک را می‌توان به زنان باردار پرخطر از نظر ابتلاء به دیابت بارداری پیشنهاد داد.