بررسی وضعیت آلودگی به بیماری پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه کلزا در مناطق مختلف استان مازندران
نویسندگان
1 نویسنده
2 نویسنده
3 مسئول مکاتبه
4 نویسنده
doi
چکیده
پوسیدگی اسکلروتینیایی ساقه با عامل Sclerotinia sclerotiorum، از بیماریهای مهم کلزا در دنیا و ایران میباشد. جهت بررسی وضعیت آلودگی به این بیماری در مزارع کلزای استان مازندران، طی دو سال زراعی 89-1388 و 90-1389، تعداد 120 مزرعه کلزا در پنج منطقه مختلف استان (شامل ساری، بابلسر، دشت ناز، بهشهر و گلوگاه) انتخاب و از زمان ظهور علایم بیماری طی بازدیدهای منظم هفتگی، میزان بیماری روی اندامهای مختلف کلزا در طول دوره آلودگی در مزارع یادداشتبرداری شد. از لحاظ حداکثر وقوع علایم برگی در سال اول بین مناطق و مزارع اختلافی نبوده ولی در سال دوم و مجموع دو سال بین مناطق و دو سال تحقیق اختلاف معنیدار (001/0>P) وجود داشته است. میزان آلودگی در سال اول (35 درصد) بیشتر از سال دوم (24درصد) بوده و در مجموع منطقه گلوگاه بیشترین آلودگی (42درصد) و ساری کمترین آلودگی (8/20درصد) را داشته است. از لحاظ وقوع نهایی بیماری بین مناطق مورد بررسی اختلاف معنیداری (001/0>P) وجود داشته ولی بین دو سال تحقیق اختلافی نبود و از لحاظ شدت نهایی بین مناطق (001/0>P) و دو سال تحقیق (05/0>P) اختلاف معنیداری وجود داشت. وقوع نهایی در دو سال تحقیق برابر 21 درصد و شدت متوسط نهایی در سال اول (15درصد) بیشتر از سال دوم (5/11درصد) بود. در مجموع دو سال، منطقه گلوگاه با میزان وقوع بیماری 32 درصد و شدت متوسط 2/21درصد بیشترین آلودگی و منطقه ساری با میزان وقوع 75/13درصد و شدت متوسط 25/8 درصد کمترین آلودگی را به خود اختصاص داده بودند. از لحاظ سطوح زیر منحنیهای پیشرفت بیماری نیز بین مناطق و دو سال تحقیق اختلاف معنیدار بوده، که در سال اول بیشتر از سال دوم و در مناطق گلوگاه و بهشهر بیشتر از سایر مناطق بوده است.