مقایسه اثر فنیل‌افرین و افدرین بر نوزاد در درمان هیپوتانسیون ناشی از بی‌حسی نخاعی در زنان باردار کاندید سزارین

نویسندگان

1 دانشیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

3 دستیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

4 دانشیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

5 استادیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

6 دستیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2020.15730
چکیده

مقدمه: یکی از روش‌های مورد استفاده در سزارین، بی‌حسی نخاعی است که این بیهوشی نقش عمده‌ای در عمل سزارین دارد. یکی از عوارض بی‌حسی نخاعی، افت فشارخون می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه اثر فنیل‌افرین و افدرین در درمان هایپوتنشن ناشی از بی‌حسی نخاعی در زنان باردار کاندید سزارین انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو‌سو‌کور در سال 97-1396 بر روی 74 زن باردار سالم کاندید عمل جراحی سزارین انتخابی تحت بی‌حسی نخاعی مراجعه‌کننده به بیمارستان فیروزگر تهران انجام شد. بیماران به‌طور تصادفی در دو گروه فنیل‌افرین یا افدرین قرار گرفتند. بیماران فنیل‌افرین یا افدرین را بلافاصله پس از افت فشارخون به‌دنبال بی‌حسی نخاعی دریافت کردند. طی جراحی متغیرهای همودینامیک شامل فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و ضربان قلب هر 5 دقیقه اندازه‌گیری شد و بعد از خروج نوزاد، گازهای خون شریانی بندناف نوزاد تحت آنالیز قرار گرفت و همچنین آپگار نوزاد در دقایق 1 و 5 ثبت شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS (نسخه 21) و آزمون تحلیل اندازه‌های تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ها: بین فشارخون سیستولیک بیماران در دو گروه طی جراحی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<p). فشار‌خون دیاستولیک بیماران طی جراحی در دقایق 5، 10، 15، 20، 25 و 30 بعد از خروج نوزاد، در گروه فنیل‌افرین به‌طور معناداری کمتر از گروه افدرین بود (05/0>p). ضربان قلب بیماران طی جراحی به استثنای دقایق قبل از بی‌حسی نخاعی، 6 دقیقه بعد از بی‌حسی نخاعی، 40 و 45 بعد از خروج نوزاد در گروه فنیل‌افرین به‌طور معناداری کمتر از گروه افدرین بود (05/0>p). آپگار نوزادان در دقیقه 1 در گروه فنیل‌افرین به‌طور معناداری بیشتر از گروه افدرین بود (05/0>p). بین نمره آپگار نوزادان در دو گروه در دقیقه 5 تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<p). بین میزان pH نوزادان در بیماران دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه­گیری: هر دو داروی افدرین و فنیل‌افرین جهت درمان هیپوتانسیون ناشی از بی‌حسی نخاعی در زنان باردار کاندید سزارین،  بدون اختلاف مشخصی در کنترل فشارخون سیستمیک و با کمترین تأثیر بر آپگار نوزاد، قابل استفاده می‌باشند.