بررسی فراوانی اختلال خواب و عوامل فردی مرتبط با آن در زنان باردار مراجعهکننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد در سال 1398
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 استادیار گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تربتحیدریه، تربتحیدریه، ایران. مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تربتحیدریه، تربتحیدریه، ایران.
4 استادیار گروه بهداشت جامعه، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، انستیتو سبک زندگی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.15732چکیده
مقدمه: ﺧﻮاب از ﺿﺮورﯾﺎت ﺣﯿﺎت است و اختلال در آن پیامدهای نامطلوبی را بهدنبال دارد. با توجه به اینکه تغییرات دوران بارداری میتوانند منجر به بروز اختلال در خواب شوند، مطالعه حاضر با هدف بررسی اختلال خواب و برخی عوامل فردی با آن در زنان باردار مراجعهکننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی در سال 1398 بر روی 285 نفر از زنان باردار مراجعهکننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر مشهد انجام شد. برای بررسی کیفیت خواب افراد، از پرسشنامه کیفیت خواب پیترزبورگ استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS (نسخه 16) و آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و آنالیز واریانس یکطرفه انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین سن زنان باردار 37/5±73/27 سال و میانگین نمره کل کیفیت خواب 80/2±37/12 بود و میزان اختلال خواب در زنان باردار شرکتکننده در مطالعه 285 نفر (100%) بود. بر اساس نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون، بین متغیرهای دموگرافیک و کیفیت خواب ارتباط معنیداری وجود نداشت (05/0<p). نتیجهگیری: اختلال خواب در زنان باردار شیوع بسیار بالایی دارد، لذا در جهت بهبود کیفیت خواب زنان باردار علاوه بر مراقبتهای معمول دوران بارداری، بایستی برنامهای جهت تشخیص و علتیابی و درمان این اختلال تدوین و اجرا شود.
