ارزیابی کارآیی جدایههای تریکودرما در مهارزیستی بیماری پوسیدگی ذغالی سویا در شرایط آزمایشگاه و گلخانه
نویسندگان
1 - شرکت توسعۀ کشت دانههای روغنی، دفتر مرکزی، تهران، ایران
2 شرکت توسعه کشت دانه های روغنی
3 - مرکز تحقیقات کاربردی و تولید بذر، شرکت توسعۀ کشت دانههای روغنی، ساری
4 - مرکز تحقیقات کاربردی و تولید بذر، شرکت توسعۀ کشت دانههای روغنی، ساری
doi
10.22092/bcpp.2017.116072چکیده
سویا مهمترین دانۀ روغنی در دنیا بهحساب میآید. یکی از بیماریهای شایع سویا پوسیدگی ذغالی با عامل Macrophomina phaseolinaمیباشد. مبارزۀ شیمیایی روی بیماری مؤثر نبوده و مدیریت تلفیقی آن با روشهای مختلف اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش بهمنظور دستیابی بهجدایههای آنتاگونیست مناسب برای مهارزیستی بیماری، اثر 126 جدایه تریکودرما (Trichoderma spp.) روی قارچ بیمارگر M. phaseolina، با روشهای کشت متقابل و تأثیر ترکیبات فرّار در آزمایشگاه بررسی و 12 جدایۀ برتر برای بررسیهای گلخانهای انتخاب شد. شناسایی جدایهها براساس خصوصیات ریختشناسی و با کلیدهای معتبر انجام شد که سه جدایه Trichoderma reesei، هفت جدایهT. harzianum و دو جدایهT. atrovirideتشخیص داده شد. اثر 12 جدایۀ فوق بههمراه دو تیمار شاهد (مثبت و منفی) روی بیماری پوسیدگی ذغالی سویا در گلخانه بررسی شد. پس از سترون نمودن خاک گلدانها، بیمارگر به آن اضافه شده و جدایههای تریکودرما هنگام کاشت سویا، مایهزنی شد. برای ایجاد شرایط مناسب برای آلودگی، در اوایل گلدهی تنش خشکی در گلدانها اعمال شد. در پایان دورۀ آلودگی، میزان کاهش وقوع بیماری روی سویا و کاهش جمعیت میکرواسکلروتهای بیمارگر در خاک تعیین شد که از هر دو لحاظ بین تیمارها اختلاف معنیدار وجود داشت (01/0P<). بیشترین میزان کاهش وقوع بیماری و کاهش تعداد میکرواسکلروت در شاهد منفی (بدون ماکروفومینا و تریکودرما) مشاهده شد. جدایههای ARCTr144 (T. reesei)، ARCTr102 (T. harzianum)، ARCTr184 (T. reesei) و ARCTr105 (T. atroviride) با داشتن بیشترین میزان کاهش وقوع بیماری (75-62 درصد) و کاهش تعداد میکرواسکلروت (85-73 درصد) پس از شاهد منفی، بهعنوان تیمارهای برتر معرفی شدند.