رقابت و تأثیر آن بر افزایش رفاه اجتماعی شواهدی از صنایع تولیدی ایران با استفاده از روش کولینگ – مولر
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22055/jqe.2013.11401چکیده
ساختار بازار و تأثیر آن بر رفاه اجتماعی موضوعی است که میتوان ظهور آن را با تاریخ علم اقتصاد همزاد دانست. اگرچه در عمل تقریباً نمیتوان شرایط رقابت کامل را تصور نمود اما، میتوان با تحقق بخشی از شرایط این بازار، تحقق بازاری با ساختار نزدیک به رقابت کامل را انتظار داشت. در ایران با تصویب سیاستهای کلی اصل 44 قانون اساسی سعی شده است تا زمینههای شکلگیری رقابت در اقتصاد ایران پدید آید تا با تحقق آن، رفاه اجتماعی افزوده شود. بر این اساس،مسأله اصلی این پژوهش بررسی توانایی افزایش رفاه اجتماعی با تغییر ساختارهای در صنایع تولیدی ایران است. بدین منظور و برای تعیین ساختار بازار از روش آنتروپی استفاده گردیده و برای برآورد میزان افزایش رفاه اجتماعی با تغییر ساختارهای غیررقابتی از روش کولینگ–مولر استفاده شده است. دادهها از سرشماری کارگاههای صنعتی توسط مرکز آمار ایران، در سالهای اول برنامههای دوم، سوم و چهارم توسعه (1374، 1379 و 1384) استخراج گردیده است.یافتههای این پژوهش نشاندهنده افزایش رفاه اجتماعی در صنایع تولیدی ایران در سال 1384 بر حسب روش کولینگ–مولر به بیش از 35 هزار میلیاردریال افزایش مییابد. بر اساس نتایج این پژوهش و با تحقق شرایط رقابت کامل میتوان رفاه اجتماعی جامعه را به شدت افزایش داد. از نظر سیاستگذاری این یافته نمایانگر توانایی افزایش رفاه نه با سرمایهگذاریهای جدید، بلکه با تحقق بیشتر شرایط رقابت کامل است.