ارتقاء تعاملات اجتماعی در ساختمانهای بلندمرتبه با بهرهگیری از مولفههای سازنده روابط اجتماعی
نویسندگان
1 گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران
2 گروه معماری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
3 گروه معماری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2024.203277.2553چکیده
افزایش فرصتهای تعامل اجتماعی یکی از موارد ضروری نیازهای روانشناختی میباشد که عدم توجه به این مهم زندگی فردی و اجتماعی انسان را با مشکلاتی مواجه میسازد. افزایش مجتمعهای مسکونی و آپارتماننشینی در قرن حاضر که در پی افزایش جمعیت در ایران رخ داده، به یک مسئله اجتنابناپذیر تبدیل شده است. مورد غفلت قرارگرفتن نیازهای روانی در طراحی مجتمعهای مسکونی امروزی و صرفا تامین نیازهای فیزیکی منجر به ناهنجاریهای اجتماعی میشود. در این پژوهش تلاش میشود تا با توجه به مولفههای سازندهی روابط اجتماعی، افزایش تعاملات ساکنین در فضای باز مجتمعها بررسی شود. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات توصیفی پیمایشی است و به لحاظ هدف، تحقیقی کاربردی میباشد. روش تحقیق، روش پیمایشی و ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه محقق ساخته است. پس از دستهبندی و روند گزینش جامعه هدف، اقدام به تهیه پرسشنامه گردید. سپس دادهها جمعآوری شدند تا بر اساس آن رابطه بین متغیرها برای آزمون فرضیههای تحقیق بررسی شود. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزارهای اس.پی.اس.اس نسخه 25 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند.