کارایی تثبیتکنندههای شیمیایی قارچ آنتاگونیست Talaromyces flavus در کنترل بیولوژیک بیماری مرگ گیاهچه رایزوکتونیایی گوجهفرنگی و خیار گلخانهای
نویسندگان
1 عضو هیات علمی/موسسه تحقیقات آفات و بیماری های گیاهی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
2 گروه بیماری شناسی گیاهی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی/موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور
doi
BCPP-1602-84 (R1)چکیده
قارچ آنتاگونیست Talaromyces flavus از مهمترین عوامل کنترل بیولوژیک بیماریهای گیاهی خاکزاد مانند مرگ گیاهچه محسوب میشود. در این پژوهش، برای افزایش کارایی زادمایه جدایههای T. flavusبهدست آمده از گلخانههای خیار و مزارع گوجهفرنگی، پنج تثبیتکننده شیمیایی این قارچ بررسی شدند. براساس نتایج تحقیقات پیشین، مؤثرترین بسترها از لحاظ رشد، اسپورزایی و پایداری برای جدایههای T. flavus مربوط به خیار گلخانهای و گوجهفرنگی، ترکیب سبوس برنج و خاک پیت بود. برای هر گیاه، آزمایشی در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی با هفت تیمار و سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل پنج تثبیت کننده مختلف (آمینوفنل، دیسیکلوسرین، سولفات منیزیم، کربوکسیمتیلسلولز و نیترات سدیم)، شاهد آلوده و شاهد سالم بودند. ارزیابی تیمارهای مختلف، براساس تعداد گیاهچههای سالم انجام گرفت. نتایج کلی این پژوهش نشان داد که زادمایههای T. flavus در برگیرنده تثبیتکنندههای نیترات سدیم، دیسیکلوسرین و کربوکسیمتیلسلولز در مقایسه با آمینوفنل و سولفات منیزیم کارایی بیشتری در کنترل بیماری مرگ گیاهچه داشتند.