دیدگاه نوصدرائیان معاصر دربارۀ سازگاری نظریۀ «ترکیب جسم از ماده و صورت» با نظریۀ «ترکیب جسم از اجزاء»
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jop.2021.320238.1006590چکیده
در این مقاله، دیدگاه نوصدرائیان معاصر دربارۀ سازگاری نظریۀ «ترکیب جسم از ماده و صورت» با نظریۀ «ترکیب جسم از اجزاء» را بررسی مینماییم. برای این منظور، در مقدمه، با اشاره به اینکه یونان خاستگاه مبحث ماده و صورت است و ارسطو، جسم را مرکب از ماده و صورت میداند؛ دیدگاه ذیمقراطیس، که جسم را مرکب از اجزاء غیر قابل تجزیه میداند، را بیان میکنیم. در ادامه، دیدگاه ابنسینا، ملاصدرا و هادی سبزواری را، که ترکیب جسم از اجزاء را اِبطال مینمایند، ذکر میکنیم و پس از آن به بیان نظر نوصدرائیان معاصری چون عبدالله جوادی آملی، سیدمحمدحسین طباطبایی، مرتضی مطهری و محمدتقی مصباح یزدی در این باره میپردازیم و تفاوت آراء آنها نسبت به بسیاری از فلاسفه پیشین و علل این اختلاف رویکرد را روشن میسازیم و سپس در جمعبندی آراء، سازگاری نظریۀ «ترکیب جسم از ماده و صورت» با نظریۀ «ترکیب جسم از اجزاء» را از منظر نوصدرائیان معاصر نتیجه میگیریم. این مطلب، گوشهای از تطوّر مباحث مرتبط با ماده و صورت در فلسفه اسلامی و تکامل تدریجی آن و گشوده شدن افقهای تازه در تحلیل مسائل را نشان میدهد و از دست آوردهای فلسفی معاصر محسوب میشود.