مقایسه اثر کرم مهبلی مریمگلی و کلوتریمازول بر بهبود علائم بالینی واژینیت کاندیدایی زنان دیابتی
نویسندگان
1 استادیار گروه فارماکولوژی، مرکز تحقیقات فارماکولوژی گیاهان دارویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 استاد گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 کارشناس ارشد انگلشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
5 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6 دانشیار گروه انگلشناسی و قارچشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
7 استاد گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/ijogi.2020.14954چکیده
مقدمه: واژینیت، شایعترین مشکل بیماریهای زنان است. در بین انواع واژینیت، نوع کاندیدایی، دومین علت شایع واژینیت زنان میباشد. دیابت از عوامل مساعدکننده بیماری قارچی واژن شناخته شده است. درمان مرسوم عفونت کاندیدایی، کرم واژینال کلوتریمازول است، اما این دارو دارای عوارض جانبی شامل قرمزی، سوزش و تحریکات واژن، بثورات جلدی است. اثرات ضد قارچی و کاهنده قندخون در مطالعات آزمایشگاهی و بالینی نشان داده شده است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر کرم مهبلی مریمگلی و کلوتریمازول در درمان واژینیت کاندیدایی زنان دیابتی انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 98-1397 بر روی 68 بیمار دیابتی مبتلا به عفونت کاندیدایی مهبل در مشهد انجام گرفت. 34 نفر در گروه مریمگلی و 34 نفر در گروه کلوتریمازول قرار گرفتند. عفونت کاندیدایی بهوسیله علائم بالینی، آزمایش اسمیر مرطوب و کشت ترشحات در محیط سابورو دکستروز آگار تشخیص داده شد. کرم مهبلی مریمگلی و کلوتریمازول شبی یک اپلیکاتور بهمدت 7 شب تجویز گردید و پیگیری 1±7 روز بعد انجام شد. گردآوری دادهها با استفاده از چکلیست ثبت اطلاعات فردی و ثبت علائم و مشاهدات انجام شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه21) و آزمونهای تی مستقل، کای دو، منویتنی، مک نمار و آزمون ویلکاکسون انجام گرفت. میزانp کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: بهبود ترشح در گروه مریمگلی نسبت به کلوتریمازول اختلاف آماری معنیداری داشت (001/0>p)، درصورتیکه بهبود سایر علائم شامل تحریک فرج و مهبل (317/0=p)، خارش (093/0=p)، سوزش (383/0=p) و درد بعد از مقاربت (067/0=p) در دو گروه تفاوت آماری معنیداری نداشت. نتیجهگیری: کرم مهبلی مریمگلی و کلوتریمازول هر دو سبب بهبود علائم بالینی عفونت کاندیدایی مهبل شده و اثرات درمانی این دو دارو با هم مشابه است.