تصویرپردازیهای هنرمندانه نظامی از مؤلّفههای منظومه خسرو و شیرین
نویسندگان
1 مدرس زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور شهرکرد
2 عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد
doi
10.22091/jls.2019.3382.1147چکیده
زبان شعر نظامی که از برجستهترین شاعران سبک آذربایجانی است، کاملاً تصویری و کنایی است و در شعر او استفاده هنرمندانه از انواع صورخیال بسیار دیده میشود. اگرچه ماجرای خسرو و شیرین در قرن ششم داستانی مشهور و آشنا برای عام و خاص بودهاست، هنرنمایی نظامی در شیوه بیان از جمله در توصیف و تصویر زیبارویان و صحنههای طبیعت، آشکارا دیده میشود. در بین آثار نظامی درباره خسرو و شیرین بایدگفت پرداختن به موضوعی غنایی، آن هم عشقِ اشرافی، همچنین علاقه نظامی و حوصله کم نظیر او در توصیف شخصیّتی همچون خسرو و شیرین و حوادث پیرامون آنها، از دلایلی است که موجب شده خسرو و شیرین در ادبیّات فارسی و حتّی در میان آثار خود نظامی از لحاظ بلاغی و ادبی جایگاهی خاص داشتهباشد. هدف از پژوهش حاضر آن است که تصاویر عاشق و معشوق و نیز جلوههایی از تصاویر طبیعت را در هنرمندانهترین منظومه غنایی ادب فارسی ـ خسرو و شیرین ـ بررسی و هنرنمایی های نظامی را در تصویرآفرینی و خیالپردازی بیان نماید. از ویژگیهای تصاویر نظامی در خسرو و شیرین میتوان به تنوّع طلبی و پرهیز از تکرار، بهرهگیری از عناصر اشرافی، دقّت و ظرافت در تصویرآفرینی، استفاده گسترده از رنگها و خلاقیّت و ابتکار اشارهکرد.