طبقه‌‌بندی تشبیهات در دو مجموعه داستان «چمدان» و «ورق‌‌پاره‌‌های زندان» از بزرگ علوی

نویسندگان

1 شیراز

doi
10.22091/jls.2019.2892.1135
چکیده

بزرگ علوی یکی از پیشگامان داستان‌‌نویس ایران است که مانند همه نویسندگان در نوشته‌‌های خود از علم بیان به ویژه رکن مهم آن ـ تشبیه ـ سود جسته‌‌است. در این نوشتار تلاش بر این است تا از طریق روش توصیفی ـ تحلیلی، تشبیهاتی که علوی در دو مجموعه داستان‌‌ «چمدان» و «ورق ‌‌پاره‌‌های زندان»  به کار برده است، مورد بررسی قرار گیرد. علوی در داستان «چمدان» که دید چپ‌‌گرایانۀ آشکاری ندارد، تشبیهاتش بیشتر معطوف به توصیف زنان و طبیعت است؛ اما در «ورق‌‌ پاره‌‌های زندان»، تشبیهاتش بیشتر با زمینۀ اندیشه چپی همراه است و می‌‌توان ردپای اندیشۀ مارکسیستی را در آن دید. علوی در تشبیهات بیشتر به توصیف اشخاص، زندان، اشیا و... پرداخته است. «تشبیه مرکب» نیز بیشتر تشبیهات آثار بزرگ علوی را شامل می‌‌شوند.