مقایسه سطح سرمی ویتامین D در بیماران تهدید به سقط و زنان با حاملگی نرمال
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکترای آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2019.14190چکیده
مقدمه: سقط خودبهخود، شایعترین عارضه حاملگی است. شناخت عوامل مرتبط با آن میتواند نقش مهمی در پیشگیری از آن و بهبود پیامدهای بارداری ایفا کند. برخی مطالعات ارتباط بین کمبود ویتامین D در بارداری و سقط را مطرح کردهاند، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه سطح سرمی ویتامین D در بیماران تهدید به سقط و زنان با حاملگی نرمال انجام شد. روشکار: این مطالعه مورد شاهدی در سال 1397 بر روی 46 نفر از زنان باردار مراجعهکننده به بیمارستانهای لقمان حکیم و مهدیه شهر تهران در دو گروه تهدید به سقط و بارداری نرمال کمتر از 20 هفته انجام شد. نمونه خون افراد مورد مطالعه از نظر سطح ویتامین D ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمونهای تی مستقل، منویتنی و کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین غلظتD (OH)25 در گروه مورد 22/9±49/22 و در گروه شاهد 03/10±36/30 نانوگرم بر میلیلیتر بود که اختلاف آماری معنیداری بین دو گروه وجود داشت (008/0=p). نتیجهگیری: سطح سرمیD (OH)25 در زنان باردار تهدید به سقط پایینتر از زنان با بارداری نرمال است و سطح سرمی پایین ویتامین D میتواند بهعنوان یک عامل خطر برای تهدید به سقط محسوب شود.