بررسی و نقد داستان بیژن و منیژه بر اساس کهن الگوی سفر قهرمان جوزف کمبل
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم.
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم
doi
10.22091/jls.2018.1134.1039چکیده
همزمان با آغاز نگرشهای نوینی که در قرن بیستم نسبت به متون ادبی آغاز شد، «جوزف کمبل» با مطرح کردن «کهن الگوی سفر قهرمان»، تحوّلی جدید در حوزۀ مطالعات نقد اسطورهگرایی پدید آورد. او با بررسی ساختاری اسطورهها در فرهنگ ملل گوناگون، به این نتیجه دست یافت که حرکت قهرمان از آغاز تا پایان داستان، بر اساس فرمولی ثابت است که به صورت یک دستور زبان ذهنی در همۀ داستانهای ملل مختلف، با اندکی تغییرات جزئی تکرار میشود. داستان «بیژن و منیژه» از جمله داستانهای شاهنامه است که قابلیت مطالعاتی بر اساس نقد اسطورهای را دارد. بنابراین در این مقاله سعی میشود، ضمن تطبیق مراحل گذر قهرمان از مراحل مختلف «کهن الگوی سفر قهرمان کمبل» با داستان «بیژن و منیژه »، میزان این انطباق و همچنین نقشهایی که هر یک از شخصیّتها در این داستان ایفا میکنند، بر اساس این نقد، بررسی شود. بر اساس این بررسی نمایان می شود که طبق نقد کهن الگوی کمبل، قهرمان داستان یعنی «بیژن»، از دنیای عادی بیرون میآید و موفق میگردد تا با گذر از سه مرحلۀ اصلی «عزیمت»، «رهیافت» و «بازگشت»، در نهایت با شخصیتی دگرگونه، در قالب ازدواج با منیژه، دوباره به سرزمین خود بازگردد.