مقایسه اثر کپسول خوراکی آنغوزه با قرص خوراکی مترونیدازول بر بهبود علائم بالینی عفونت توسط تریکوموناس واژینالیس: یک کارآزمایی بالینی کنترل شده

نویسندگان

1 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 استاد گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

5 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات ایمنی بیمار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

6 استادیار گروه داروسازی سنتی، دانشکده طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2019.14002
چکیده

مقدمه: واژﻳﻨﻴﺖ، ﻳﻚ اﺻﻄﻼح ﻛﻠﻲ ﺑﺮای اﺧﺘﻼﻻت واژن اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻋﻔﻮﻧﺖ، اﻟﺘﻬﺎب ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻓﻠﻮر ﻃﺒﻴﻌﻲ واژن ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲآید. تریکوموناس واژینالیس سومین علت شایع واژینیت است. اثرات ضد باکتریایی، ضد قارچی و ضد تریکومونایی گیاه آنغوزه در مطالعات آزمایشگاهی و درون‌تنی نشان داده شده است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر کپسول خوراکی آنغوزه با قرص خوراکی مترونیدازول بر بهبود علائم بالینی عفونت تریکوموناس واژینالیس انجام شد. روش­کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1398 بر روی 70 زن غیرباردار مراجعه کرده به کلینیک‌های زنان بیمارستان‌های امام رضا (ع) و ام‌البنین (س) به‌علت علائم عفونت واژینال انجام شد. افراد در دو گروه آنغوزه و مترونیدازول قرار گرفتند. عفونت تریکوموناس واژینالیس به‌وسیله آزمایش اسمیر مرطوب تشخیص داده شد. کپسول خوراکی آنغوزه به‌مدت 7 شب برای گروه آنغوزه و قرص خوراکی مترونیدازول برای گروه دوم تجویز گردید. جهت گردآوری داده­ها از فرم­های مشاهده و مصاحبه استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون­های تی زوجی و مستقل، کای دو، من‌ویتنی، مک نمار و آزمون ویلکاکسون انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها:در مطالعه حاضربهبود علائم بالینی در گروه آنغوزه 100% و در گروه قرص خوراکی مترونیدازول 40% بود (001/0p<). 14 نفر (0/40%) از افراد گروه قرص مترونیدازول عارضه دارویی داشتند که عمدتاً شامل اختلالات گوارشی (3/54%) و تهوع (7/45%) بود، ولی در گروه کپسول آنغوزه هیچ‌کدام از واحدهای پژوهش عارضه دارویی نداشتند (001/0p<). همچنین در گروه قرص مترونیدازول 19 نفر (3/54%) و در گروه کپسول آنغوزه تمام 35 نفر (0/100%) به استفاده مجدد از دارو یا توصیه مصرف آن به اطرافیان پاسخ مثبت دادند (001/0p<). نتیجه‌گیری: درصد بهبود علائم بالینی کپسول خوراکی آنغوزه نسبت به قرص خوراکی مترونیدازول بیشتر است. بنابراین در صورت مطالعات بیشتر، می‌توان آنغوزه را جایگزین مترونیدازول برای بهبود علائم بالینی عفونت تریکوموناس واژینالیس کرد.