تأثیر تیمار برونزاد ملاتونین بر نظام پاداکسنده غیرآنزیمی، ارزش غذایی و کیفیت بصری میوههای بالغ عروسک پشت پرده (Physalis peruviana L.)
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران
2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران
3 گروه علوم باغبانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
4 گروه علوم باغبانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران گروه پژوهشی کشاورزی پایدار و امنیت غذایی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
doi
10.22067/jhs.2024.89577.1373چکیده
عروسک پشت پرده یا فیسالیس (Physalis peruviana L.) یکی از اعضای مهم خانواده سیبزمینیسانان محسوب میشود. میوههای فیسالیس غنی از مواد معدنی، ویتامینها و ترکیبات فیتوشیمیایی با خواص ضدتوموری و ضدالتهابی هستند و همین امر آن را بسیار مورد علاقه نموده است. فیسالیس میوهای فرازگرا است که دارای عمر پس از برداشت بسیار کوتاه است و معمولاً حداکثر تا پنج روز ماندگاری دارد، بنابراین نیاز به استفاده از تیمارهای ایمن پس از برداشت برای حفظ کیفیت و افزایش عمر ماندگاری آن احساس میشود. در پژوهش حاضر، میوههای فیسالیس با رنگ نارنجی کامل و کاسبرگهای زرد از یک گلخانه تجاری در شهرستان پاسارگاد استان فارس برداشت و پس از ارزیابی ظاهری، با آب دیونیزه شسته و در هوای آزاد خشک شدند. طرح آزمایشی مورد استفاده فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی شامل 12 تیمار با سه تکرار برای هر تیمار (20 میوه در هر تکرار) بود. عوامل آزمایشی شامل غوطهوری میوهها بهمدت پنج دقیقه در چهار سطح غلظت محلول ملاتونین (100، 200، و 300 میکرومولار و آب مقطر بهعنوان شاهد) و زمان نمونهبرداری در سه سطح (روزهای 7، 14 و 21 انبارمانی) بود. پس از غوطهوری، میوههای هر گروه بهمدت ۳۰ دقیقه در هوای آزاد خشک شدند و در کیسههای پلیاتیلن با نسبت سوراخ سه درصد بستهبندی و در دمای ۱۰ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 5 ± 90 درصد بهمدت ۲۱ روز نگهداری شدند. ارزیابیهای هفتگی نشان داد که بهطور کلی و نسبت به شاهد، تیمار پس از برداشت ملاتونین منجر به کاهش نرخ تنفس و فعالیت آنزیم پلیفنول اکسیداز (PPO) در آبمیوه شد و همچنین موجب بهبود یا حفظ مقادیر کاروتنوئید پوست، مواد جامد محلول کل (TSS)، اسید قابل تیتر (TA)، اسید آسکوربیک، فنول کل، فعالیت آنزیم فنیلآلانین آمونیالیاز (PAL) و فعالیت آنتیاکسیدانی کل در آبمیوه گردید. پس از ۲۱ روز انبارمانی و در پایان آزمایش، ارزیابی مجموع صفات نامبرده نشان داد که میوههای تیمارشده با ۳۰۰ میکرومولار ملاتونین، در مقایسه با سایر گروههای آزمایشی، از نظر ارزش غذایی، ظاهر، و سازوکارهای مقابله با تنش اکسایشی پس از برداشت برتر بودند. در مورد مواد جامد محلول کل و اسیدیته قابل تیتر، تفاوت معنیداری بین میوههای تیمارشده با غلظتهای مختلف ملاتونین مشاهده نشد، امّا میوههای تیمارشده با دو غلظت بالاتر ملاتونین، کمینه نرخ تنفس و بیشینه مقدار اسید آسکوربیک آبمیوه را داشتند. همچنین، میوههای تیمارشده با ۳۰۰ میکرومولار ملاتونین، در مقایسه با تمامی گروههای آزمایشی دیگر، سطوح بالاتری از فنول کل، فعالیت آنزیم PAL، فعالیت آنتیاکسیدانی کل و کاروتنوئید پوست داشتند، و کمترین فعالیت آنزیم PPO نیز در این گروه مشاهده شد. در نهایت چنین نتیجهگیری شد که تیمار میوههای فیسالیس با ملاتونین خارجی، بهویژه در غلظت 300 میکرومولار، میتواند با تعدیل فرآیندهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی مختلف، بهطور قابلتوجهی کیفیت پس از برداشت و ماندگاری آنها را بهبود بخشد. این تکنیک، پتانسیل افزایش بازارپسندی و ارزش اقتصادی فیسالیس برداشتشده را بهعنوان یک محصول باغی باارزش بالا دارد.