اثر گونه‌های تریکودرما بر رهاسازی زئوسپور Phytophthora sojae ، شدت بیماری در سویا و سنجش فعالیت آنزیم‌های گلوکاناز

نویسندگان

1 مسئول مکاتبه

2 نویسنده

3 نویسنده

doi
چکیده

در این بررسی اثر ترشحات مایع خارج سلولی 12 گونه قارچ تریکودرما شامل Trichoderma ceramicum, T. virens, T. pseudokoningii , T.koningii, T. koningiosis, T. atroviridae, T. viridescens, T. asperellum, T. harzianum, T .orientalis.,T. brevicompactumو  T. spiraleبر تولید زئوسپور Phytophthora sojae  و میزان فعالیت آنزیم‌های بتا 1 و 3 گلوکاناز و بتا 1 و 4 گلوگاناز (سلولاز)این گونه‌ها در ارتباط با تجزیه دیواره سلولی فیتوفتورا در شرایط آزمایشگاه آزمایش شده و در نهایت اثر این گونه‌ها بر کنترل بیماری پوسیدگی ریشه و طوقه سویا در گلخانه بررسی شد. جهت بررسی اثر ترکیبات فیلتر شده گونه‌های فوق الذکر بر بازداری از تولید زئوسپورPhytophthora sojae  غلظت‌های 5/0، 1، 5 و 10 این ترکیبات در آب مقطر دیونیزه سترون تهیه شد. میزان فعالیت آنزیم‌های بتا 1 و 3 گلوکاناز و بتا 1 و 4 گلوکاناز جدایه‌های اخیر‌الذکر در حضور گلسیرین و هیف فیتوفتورا به عنوان منبع کربن، در محیط کشت ویندینگ، ارزیابی شدند. نتایح نشان داد که ترکیبات فیلتر شده خارج سلولی تمامی گونه‌ها سبب کاهش تولید زئوسپور شدند، غلظت‌های مختلف اثر بازدارندگی متفاوتی داشته و بیشترین بازدارندگی مربوط به T. virensو  T. brevicampactomبود. در بررسی اثر دو منبع کربن در تولید آنزیم‌های هیدرولیتیک توسط تریکودرما، نتایح نشان داد که کاربرد هیف فیتوفتورا در مقایسه با گلسیرین به عنوان منبع کربن در محیط رشد گونه‌های تریکودرما سبب افزایش فعالیت آنزیم‌های بتا 1 و 3 گلوکاناز و بتا 1 و 4 گلوکاناز در تمامی گونه‌ها شد و بیشترین میزان فعالیت هر دو آنزیم مربوط بهT. brevicampactomو T. virensبود که میزان فعالیت آنزیم بتا 1 و 3 گلوکاناز به ترتیب معادل  U/mg protein31/2 و 73/1 مربوط به تیمار گلیسرین، U/mg protein 47/4 و 91/3 مربوط به تیمار هیف . sojae P بود و میزان فعالیت آنزیم بتا 1 و 4 گلوکاناز مربوط به این دو گونه‌به ترتیب  U/mg protein66/0 و86/0در تیمار حاوی گلیسرین و U/mg protein 72/1 و 72/1 در تیمار حاوی میسلیوم فیتوفتورا در محیط کشت بود. جهت بررسیاثرگونه‌هایتریکودرمابرشدت بیماری پوسیدگی فیتوفتورایی طوقه و ریشه سویا درشرایطگلخانهدرخاک سترون و در مرحله سه برگی (v1) در قالب دو طرح کاملاً تصادفی با 15 تیمار شامل شاهد سالم، شاهد آلوده، هر کدام از گونههای تریکودرما به علاوه عامل بیماری و سبوس گندم به علاوه عامل بیماری در سه تکرار انجام گرفت. در این بررسی موفق‌ترین گونه‌ها در کنترل بیماری، کاهش شدت بیماری و کاهش درصد مرگ گیاهچه در گلخانه T. orientalis ،T. brevicompactumوT. spirale بودند.