رمان روانشناختی و آثار سپیده شاملو
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بناب
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب
doi
10.22091/jls.2017.995.1027چکیده
ژانر روانشناختی جایی است که ادبیات عامهپسند و ادبیات نخبهگرا به هم میپیوندند و بدینگونه آثاری خلق میشوند که برای هر دو طیف خوانندگان جذاب محسوب میشود. این ژانر، هم در بُعد علمی و هم در شیوۀ روایت هنرمندانهاش، از نتیجۀ دریافتهای علم روانشناسی و شاخههای مختلف آن بهویژه روانکاوی سود میجوید. در این شیوۀ داستانپردازی، نویسنده برای ترسیم زندگی و هویت انسانی، مستقیما به ذهن و روان آدمی وارد میشود. روانشناسی، نویسنده را از ناخودآگاه انسان میگذراند تا از خلال واگویههای ذهنی و تداعیهایش به بیان سرچشمههای اختلالات و ناهنجاریهای شخصیتی و اجتماعی برساند. سپیدۀ شاملو یکی از نویسندگان موفق معاصر است که نویسندگی در ژانر روانشناختی را اختیار کرده است. او در تحلیل اندیشههای انتقادی خود، علیالخصوص در موضوع زنان، از دانش روانشناسی استفاده مینماید. تحقیق حاضر به بررسی ژانر و رمان روانشناسی در آثار شاملو پرداخته است. نتایج تحقیق گویای آن است که شاملو علاوه بر استفاده از این دانش در روایت داستانهایش و عناصر روایی آن، علیالخصوص شخصیتپردازی، بهشکلی شاخص و برجسته نامها، تکنیکها، اصطلاحات، و اطلاعات این علم را در بدنۀ داستانهای خود وارد نموده است.