علم انسان به اشیاء خارجی از دیدگاه جان لاک و محقق لاهیجی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد گروه فلسفه و حکمت اسلامی. دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
2 دانشیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
doi
10.22059/jop.2019.74455چکیده
مسألۀ شناخت و میزان معرفت انسان به اشیاء از مسائل مهم تاریخ تفکر و فلسفه است. از جـمله فلاسفهای که به مبحث شناخت و میزان معرفت بشر پرداختهاند، حکیم ملاعبدالرزاق لاهیجی (م 1072 ه.ق) و جان لاک (1704-1632 م) هستند. محقق لاهیجی معتقد به نظریهای است که در فلسفۀ اسلامی از آن به «شبح محاکی» یاد میکنند. وی در کتاب شوارق الإلهام بیان میکند که ما در هنگام علم به اشیـاء به ذات و حقیـقت آنها دست نمییابیم؛ بلکه به شبـحی که از شیء خارجـی حکایـت میکند، نائل میشویم. جان لاک نیز در اثر ارزشمند خویش، جستار در فهم بشر، دو معنای متفاوت ذات را از هم باز میشناسد و میان ذات واقعی و ذات اسمی اشیاء تمایز قائل شده و علم ما به اشیاء را در حدود ذات اسمی آنها می داند. شباهت نظر لاهیجی و لاک از این حیث است که هر دو توان بشر را محدودتر از آن میدانند که به حقیقت و ذات اشیاء دست یابد؛ اما در مورد ماهیت علم و ادراک با یکدیگر اختلاف دارند.