فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیماری پوسیدگی پیتیومی ریشه‌ی چغندرقند با عامل Pythium aphanidermatum یکی از بیماری‌های مهم خسارت‌زای این محصول در ایران می‌باشد. کنترل شیمیایی این بیماری چندان موفقیت‌آمیز نبوده است، بنابراین کنترل آن با عوامل بیولوژیک از جمله جدایه‌های تریکودرما می‌تواند به‌عنوان جایگزینی مناسب برای مدیریت این بیماری تلقی گردد. بررسی میزان کارآیی جدایه‌های تریکودرما در کنترل این بیماری در شرایط گلخانه طی پژوهشی در طول سال‌های 87–1386 در مرکز تحقیقات کشاورزی شاهرود انجام گرفت. از بین 22 جدایه‌ی تریکودرمای به‌دست آمده از مزارع چغندرکاری شهرستان شاهرود، تعداد 7 جدایه متعلق به چهار گونه‌ی Trichoderma harzianum، T. longibrachatum، T. koningii و T. erinaceum که در روش کشت متقابل و تولید ترکیبات فرار و غیر‌فرار کارآیی خوبی در بازداری از رشد میسلیومی عامل بیماری از خود نشان داده بودند، جهت بررسی‌های گلخانه‌ای انتخاب شدند. از بین آن‌ها گونه‌ی T. erinaceum برای میکوفلور ایران جدید می‌باشد. در آزمایشات گلخانه‌ای از دو روش اختلاط مایه‌ی تریکودرما با خاک و آغشته نمودن بذور (بذرمال یا تیماربذر) استفاده شد. نتایج کلی این پژوهش نشان داد که پوشش دادن بذر چغندرقند با قارچ آنتاگونیست تریکودرما یا اضافه کردن آن به خاک تأثیر چشم‌گیری در کنترل بیماری در مقایسه با شاهد آلوده دارد. براساس نتایج کلی این پژوهش، جدایه‌ی 2736 - T. harzianum بهترین تأثیر را درکنترل بیماری از خود نشان داد و در هر دو روش به‌میزان حدود 70 درصد قادر به کنترل بیماری بود.