مقایسه پیامدهای زایمانی در زنان نخستزا در دو گروه آمنیوتومی زودرس و دیررس: یک کارآزمایی
نویسندگان
1 متخصص زنان و زایمان، بیمارستان امام علی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
2 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد واحد بابل، بابل، ایران.
3 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد واحد بابل، بابل، ایران.
4 استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده آمار، دانشگاه آزاد واحد بابل، بابل، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2019.13580چکیده
مقدمه: آمنیوتومی معمولاً برای القاء یا تقویت لیبر بهکار میرود و اگر زمان آن مناسب باشد، میتواند بر پیشرفت لیبر تأثیر گذارد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه پیامدهای زایمانی در زنان نخستزا در دو گروه آمنیوتومی زودرس و دیررس انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 96-1395 بر روی 70 زن باردار نخستزا مراجعهکننده به مرکز آموزشی درمانی امام علی (ع) آمل انجام شد. زنان باردار نخستزا با شروع لیبر خودبهخودی به دو گروه آمنیوتومی زودرس (کمتر یا مساوی 4 سانتیمتر) و آمنیوتومی دیررس (بیشتر از 4 سانتیمتر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری دادهها، چکلیستی شامل مشخصات واحدهای پژوهش، فرم پارتوگراف و ارزیابی مراحل اول، دوم، سوم زایمان و نوزاد بود. مشخصات فردی، تزریق اکسیتوسین، مراحل زایمان و نمره آپگار نوزاد از طریق این ابزارها گردآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمونهای تی مستقل و کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: دو گروه از نظر میانگین طول مدت مرحله اول (001/0p<) و دوم زایمان (025/0=p) اختلاف معنیداری داشتند. مدت مرحله اول زایمان در گروه آمنیوتومی زودرس و مدت مرحله دوم در گروه آمنیوتومی دیررس طولانیتر بود، اما دو گروه از نظر میانگین طول مدت مرحله سوم زایمان تفاوت آماری معنیداری نداشتند (078/0=p). نمره آپگار نوزادان در دقیقه اول و پنجم در دو گروه تفاوت معنیداری نداشت (1=p). نتیجهگیری: اگرچه آمنیوتومی زودرس و دیررس بر پیامدهای نوزادی تأثیر یکسانی داشتند، اما آمنیوتومی دیررس (استاندارد) در زنان نخستزا مدت لیبر را کاهش داد.