بررسی خشونت جنسی علیه زنان ماستکتومی شده بهبود یافته از سرطان پستان

نویسندگان

1 کارشناس ارشد پرستاری، مرکز تحقیقات سل و بیماری‌های ریوی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

3 فلوشیپ انکولوژی زنان، دانشکده پزشکی و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران

4 متخصص زنان و زایمان، دانشکده پزشکی و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.

5 استادیار گروه جراحی عمومی، مرکز تحقیقات سل و بیماری‌های ریوی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2019.13582
چکیده

مقدمه: به‌دلیل ناشناخته ماندن خشونت جنسی در جامعه ایرانی، پیامدهای نامطلوب این نوع خشونت نیز به‌دنبال آن نامشخص می‌باشد؛ لذا مطالعه حاضر با هدف اطلاع از شیوع خشونت جنسی در زنان ماستکتومی شده بهبود یافته از سرطان پستان انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال 1397 بر روی 320 زن ماستکتومی شده بهبود یافته از سرطان پستان در مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. خشونت جنسی زنان مبتلا به سرطان پستان به کمک پرسشنامه خشونت جنسی سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماریSPSS  (نسخه 22) و روش‌های آمار توصیفی و آزمون‌های کولموگروف - اسمیرنوف، رگرسیون خطی و اسپیرمن انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین خشونت جنسی در مطالعه حاضر برابر 53/09±35/51 و در سطح " خشونت جنسی متوسط" بود. در میان حیطه‌های خشونت جنسی، حیطه "تحقیر همسر در حین رابطه جنسی" با نمره 03/1±11/14 بیشترین نمره را کسب کرده بود. خشونت جنسی با سن (003/0=p)، سابقه بهبودی از سرطان (049/0=p)، تحصیلات بیمار (013/0=p) و همسرش (001/0=p) و وضعیت سلامت عمومی بیمار (001/0=p) همبستگی داشت. نتیجه‌گیری: خشونت جنسی در مبتلایان به سرطان پستان پس از ماستکتومی در حد متوسطی قرار دارد.