نسبت‌سنجی آزادسازی اقتصادی و پایدارسازی امنیت در دولت چین

نویسندگان

1 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22054/tssq.2022.45793.750
چکیده

دولت چین از اواخر دهة 1970 میلادی فرایند آزادسازی اقتصادی را با الگویی منحصر به خود آغاز کرد و در کمتر از نیم قرن، به رشد کم­نظیری دست یافت. این آزادسازی همچنین به تدریج چهره فقر را به میزان قابل توجهی از این کشور زدود و شهروندان چینی را از کیفیت زندگی بهتری بهره­مند ساخت. این مقاله تاثیر سیاستگذاری‌های مبتنی بر مدل آزادسازی اقتصادی در دولت چین را بر پایداری شاخص‌های ثبات و امنیت در این کشور بررسی و می­کوشد تا با رویکرد اقتصاد سیاسی با روش روندپژوهی مستند به داده­های آماری، نسبت دو مقولة آزادسازی اقتصادی و امنیت ملی را در دولت چین مورد مطالعه قرار دهد و به برآوردی از میزان پایداری امنیتی دولت این کشور در صورت تداوم تقید به الگوی آزادسازی اقتصادی دست یابد. مقاله ضمن بررسی و پایش برخی شاخص‌های تاثیرگذار اقتصادی، سیاسی، نظامی و زیست‌محیطی دولت چین طی چند دهه گذشته نشان می‌دهد که اگرچه در خلال این روندها، دولت چین در مقاطعی با چالش­های جدید امنیتی در حوزه‌های مختلف مواجه شده است؛ با این همه، دولتمردان چین از رهگذر آزادسازی اقتصادی طی نیم قرن گذشته توانسته‌اند به جز در زمینة امنیت زیست‌محیطی، موفق به بهبود و پایدارسازی سایر شاخص­های امنیت ملی خود شوند. اهمیت این یافته در این نکته است که الگوی چین می‌تواند مورد توجه دولت‌ها در کشورهای کمتر توسعه یافته قرار گیرد.