معنای زندگی در موقعیت مرگ از منظر ویتگنشتاین با استفاده از نظریه پردازی داده بنیاد
نویسندگان
1 دانش آموختة دکتری فلسفه تطبیقی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران رضا اکبری
2 استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه امام صادق (ع)
3 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه امام صادق(ع)
doi
10.22059/jop.2018.220269.1006232چکیده
تحلیل فلسفی-تجربی از معنای زندگی در موقعیت مرگ ناظر به حضور در جنگ، با تکیه بر گفتهها و کنشهای عملی ویتگنشتاین موضوع این پژوهش است. روش استخراج و تحلیل دادههای مرتبط با مسئله تحقیق، نظریهپردازی دادهبنیاد بوده است. بدین منظور نوشتههای ویتگنشتاین با تکیه بر خاطرات و نامهها و نیز مطالبی که در باب زندگی و احوالات درونی ویتگنشتاین نگاشته شده ، مورد بررسی قرار گرفته است. با تحلیل دادههای مستخرج شده و دسته بندی آنها در قالب کدهای باز، کدهای محوری و .... مشخص می شود که ویتگنشتاین در شرایط حضور در موقعیت مرگ، دیدگاه فراطبیعت گرایانه خدامحور داشته است. ویتگنشتاین در این دوره با خواندن اناجیل تولستوی و تأثیرپذیری از داستایفسکی، به گونهای بیداری دینی دست یافته بود. در دوره قبل و بعد از جنگ ارزشهای اخلاقی برای او اهمیت داشته است و لذا معنای زندگی برای او در این دورهها را میتوان از سنخ ارزش دانست.