مقایسه عوارض مادری و نوزادی در سزارین با توقف نزول در دو روش pull و push
نویسندگان
1 استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
2 فلوشیپ نوزادان، مرکز تحقیقات سلامت کودکان و نوجوانان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
3 Ph.D گروه مامایی و بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 رزیدنت زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2019.12646چکیده
مقدمه: توقف نزول جنین، یکی از اندیکاسیونهای اصلی سزارین میباشد که دو روش رایج جهت خارج کردن جنین Push و Pull میباشد. با توجه به عوارض و مشکلات ناشی از سزارین و ضرورت یک راهکار مناسب جهت کاهش این مشکلات و مشکلاتی که گریبانگیر نوزادان فول ارست شده، مطالعه حاضر با هدف تعیین نمره آپگار نوزادان و مقایسه پیامدهای مادری و نوزادی در سزارینهای انجام شده به روشهای Pull و Push انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی در سال 96-1395 بر روی 126 زن که بهدلیل توقف نزول در بیمارستان علیابن ابیطالب زاهدان تحت سزارین اورژانسی قرار گرفته بودند، انجام شد. پیامدهای مادری (آسیب به مثانه، اکستنشن انسزیون رحمی، مدت زمان بستری شدن) و نوزادی (نمره آپگار) در سزارین به روش Pull و Push با استفاده از فرمهای حاوی این اطلاعات جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمونهای توصیفی، کای اسکوئر و تی مستقل انجام شد. یافتهها: میانگین نمره آپگار دقایق اول و پنجم در نوزادان سزارین شده به روش Pull نسبت به روش Push، بهطور معنیداری بیشتر بود (001/0p<). همچنین اکستنشن رحمی در سزارین به روش Pull بهطور معنیداری کمتر از روش Push بود (001/0p<). نتیجهگیری: روش Pull به دلیل عوارض کمتر و پیامدهای بهتر نوزادی و مادری، بر روش Push ارجح میباشد.