A Phenomenological Study of Factors Contributing to Digital Distraction among Students in Virtual Education Based on Teachers' Lived Experiences
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه شهرکرد، ایران
2 عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان
3 عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان
4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان علامه امینی، تبریز، ایران
doi
10.30473/idej.2025.74365.1235چکیده
پیشینه و اهداف توجه به حواسپرتی دیجیتال در دانشآموزان بسیار حائز اهمیت بوده و مدیریت آن میتواند موجب افزایش تمرکز و یادگیری عمیقتر گردد . هدف پژوهش حاضر، مطالعه پدیدارشناسانه عوامل زمینهساز حواسپرتی دیجیتال دانشآموزان در آموزش مجازی مبتنی بر تجربه زیسته معلمان میباشد. روشها: روش پژوهش کیفی و از نوع پدیدارشناسی است. جامعه آماری مصاحبهشوندگان پژوهش، شامل معلمان متوسطه شهر کرج در سالتحصیلی 1404-1403بوده اند. برای انتخاب شرکتکنندگان، از شیوه نمونهگیری هدفمند و تا حد اشباع استفاده شد، که در این پژوهش 21 نفر معلم بوده اند. دادهها با استفاده از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته و نیز به شیوه گفتوگوی دو طرفه، جمعآوری گردید. برای تعیین روایی و پایایی مصاحبهها نیز تکنیک تثلیث یا مثلثسازی، تکنیک کنترل اعضاء، تکنیک کسب اطلاعات دقیق موازی و خودبازبینی محققان صورت گرفت. یافتهها: در مصاحبه با معلمان، اکثریت آنها به وجود عوامل زمینهساز حواسپرتی دیجیتال نظیر عوامل محیطی و روانی، کارهای غیرضرور دیجیتالی، عوامل آموزشی و تدریس، ارتباطات آنلاین مداوم و ناتوانی خودتنظیمیهیجانی تاکید داشتند و راهکارهایی اعم از راهکارهای خانوادگی، بکارگیری فعالیتهای ذهنی و طبیعی، راهکارهای عاطفی، تنظیم محیطی مطلوب برای آموزش و مطالعه را برای آن ارائه دادند. نتیجهگیری: در نتیجه باید گفت که با کنترل و مدیریت عوامل زمینهساز حواسپرتی دیجیتال دانشآموزان می توان به افزایش کیفیت یادگیری دانش آموزان کمک نمود.
