بررسی برخی پیامدهای معرفتی و سیاسی آموزههای رورتی و گادامر در باب حقیقت
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس
doi
10.22059/jop.2015.54165چکیده
در این مقاله، به بررسی انتقادی آموزههای رورتی و گادامر در باب حقیقت از طریق تحلیل پیامدهای نامطلوب معرفتی و سیاسی آن پرداخته میشود. رورتی حقیقت را نفی میکند و آن را صرفاً بیانگر ویژگی جملهها میداند. اما گادامر حقیقت را نفی نمیکند و آن را به مثابه آشکارشدگی، واقعهای میداند که از دل گفتوگو آشکار میگردد و آدمی به مقتضای سنتی که درون آن پرتاب شده است از حقیقت بهرهای محدود، سیال و تاریخمند میبرد. با وجود اینکه آموزههای گادامر و رورتی در تفسیر و پذیرش حقیقت مختلفاند، اما با پیامدهای مشابهای مواجهاند، و این امر درست برخلاف آن چیزی است که آنها میخواهند: نسبیگرایی معرفتی، نفی اصالت عقل، نفی اندیشه انتقادی، امتناع اصلاحگری، امتناع گفتوگو، خشونت و به خطر انداختن آزادی عقلانی.