بررسی تأثیر تلفیق مشاوره روانی و آموزش طب فشاری با رویکرد زوج درمانی بر تهوع و استفراغ بارداری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
2 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
3 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
4 استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
5 استادیار گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2019.12329چکیده
مقدمه: تهوع و استفراغ، یکی از شکایات شایع دوران بارداری است که اغلب بهصورت یکی از اولین علائم حاملگی بعد از اولین عقبافتادگی عادت ماهیانه اتفاق میافتد. یک الگوی قوی از افسردگی، اضطراب و استرس در زنان با تهوع استفراغ شدید بارداری وجود دارد. بسیاری از زنان به این علت دچار انزوای فیزیکی، اجتماعی و روانی میگردند و کیفیت زندگی آنها تحت تأثیر قرار میگیرد. مطالعه حاضر با هدف تأثیر تلفیق مشاوره روانی و طب فشاری با رویکرد زوج درمانیبر شدت و طول مدت تهوع و استفراغ در زنان باردار انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1395 بر روی 92 زن باردار 10-6 هفته و همسران آنها انجام شد. جهت گروه مداخله علاوه بر مراقبتهای معمول دوران بارداری، سه جلسه 90 دقیقهای مشاوره روانی و طب فشاری برگزار شد، اما گروه کنترل فقط مراقبتهای معمول بارداری را دریافت کردند. سپس اطلاعات قبل و بعد از مداخله توسط پرسشنامه شاخص رودز جمعآوری گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمونهای کای اسکوئر، آنالیز واریانس یکطرفه و آنالیز کواریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافتهها: بعد از مداخله، شدت و مدت تهوع و استفراغ در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد بهطور معنیداری کاهش یافت (001/0>p). نتیجهگیری: تلفیق مشاوره روانی و طب فشاری میتواند باعث کاهش طول مدت و شدت تهوع و استفراغ گردد.