بررسی ارتباط بین سطح سرمی ویتامین D و دیابت بارداری در مادران باردار

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، بهداشت و ایمنی مواد غذایی، معاونت غذا و دارو، همدان، ایران.

2 مربی گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش (آجا)، تهران، ایران.

3 استاد گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 متخصص زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

5 استادیار گروه عفونی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش (آجا)، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2018.12240
چکیده

مقدمه: دیابت بارداری، از اختلالات مهم زنان در سن بارداری بالای 24 هفته می‌باشد. شناخت عوامل مرتبط با آن می‌تواند نقش مهمی در بهبود شرایط زنان باردار ایفا کند، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین سطح سرمی ویتامین D و دیابت بارداری در مراجعین به بیمارستان امام حسین (ع) تهران انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 1395 بر روی 164 زن باردار مراجعه‌کننده به بیمارستان امام حسین (ع) تهران انجام شد. از بیماران تست‌های غربالگری دیابت بارداری با استفاده از چالش گلوکز خوراکی 50 گرم و سپس تست تحمل قند 3 ساعته انجام شد. افراد دارای معیارهای دیابت بارداری در گروه مورد و افراد فاقد این معیارها، در گروه شاهد قرار گرفتند. سپس نمونه خون جهت تعیین سطح سرمی ویتامین D اخذ و میزان آن بین دو گروه مورد و شاهد مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های کای اسکوئر و تی مستقل انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین سطح سرمی ویتامین D در گروه مورد 3/13±2/24 و در گروه شاهد 19±4/29 بود که بر اساس نتایج آزمون تی مستقل، اختلاف آماری معناداری بین دو گروه وجود داشت (042/0=p). همچنین بر اساس منحنی ROC،مقدار ویتامین D با نقطه برش 20، دارای حساسیت 53% و ویژگی 45% بود. بر اساس نتایج این مطالعه، زنان باردار دچار کمبود ویتامین D تا 2 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلاء به دیابت بارداری هستند. نتیجه‌گیری:سطح سرمی پایین ویتامین D یک عامل خطر مستقل برای ابتلاء به دیابت بارداری محسوب می‌شود.