آگاهی پدیداری از منظر نظریههای بازنمودی ذهن
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فلسفه علم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
2 - دانشیار گروه مهندسی کامپیوتر دانشکده فنی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jop.2013.36402چکیده
یکی از پرسشهای مهم در معرفتشناسی واقعیات غیرفیزیکی، آگاهی پدیداری است. ادعای اصلی فیزیکالیسم و از جمله نظریۀ بازنمودی ذهن این است که تبیین حقیقی رویدادها تنها از طریق تبیینهای فیزیکی امکانپذیر است، از اینرو میتوان تبینی بر پایه قوانین فیزیکی و عینی از چنین واقعیاتی ارائه نمود. در مقابل این دیدگاه، پدیدارگرایان(تحلیلی) معتقدند تجربیات آگاهانه و جنبه سوبژکتیو آگاهی پدیداری به تبیینهای فیزیکی، عینی و علومشناختی تن نمیدهند. این مقاله سعی دارد بعد از صورتبندی مسئلۀ آگاهی پدیداری بر اساس ذهنیت قائم به تلقی مدرِک، راه حلهای نظریههای بازنمودی ذهن را مطرح و نقدهای وارد بر آن را بیان کند و به این مسئله بپردازد که آیا نظریههای بازنمودی میتواند چارچوب نظری قابل قبولی برای تبیین علی مسئلۀ آگاهی پدیداری به دست دهد؟