مقایسۀ تطبیقی تجربۀ زیستۀ گردشگران داخلی و خارجی در بستر گردشگری هوشمند شهری در محور نوفل لوشاتو منطقۀ 11 تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/uep.2025.562155.1788چکیده
موضوع گردشگری هوشمند در مراکز شهری پویا، بهویژه در مقصدهای تاریخی ـ فرهنگی، به دلیل تفاوتهای محسوس در تجربۀ زیستۀ گردشگران، نیازمند پژوهشهای دقیق در تحلیل موانع و عوامل مؤثر است. این مطالعه پارادایم گردشگری هوشمند را در محور نوفل لوشاتو تهران واکاوی میکند، جایی که شکاف معناداری میان تجارب گردشگران داخلی و بینالمللی مشاهده میشود. رویکرد تحقیق توصیفی ـ تحلیلی و روششناسی ترکیبی (کمی و کیفی) است؛ دادهها با ۲۰۰ پرسشنامۀ هدفمند و با پایایی بالا (آلفای کرونباخ> 0/875) جمعآوری شد و از آزمونهای همبستگی پیرسون، رتبهبندی فریدمن و مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) برای تحلیل استفاده شد. نتایج آماری نشاندهندۀ واگرایی بنیادین در ادراک ابعاد گردشگری هوشمند است؛ گردشگران خارجی بر مؤلفههای عاطفی نظیر امنیت دیجیتال و فیزیکی، شخصیسازی پیشرفتۀ خدمات و قابلیتهای چندزبانه تأکید داشتند، در حالی که گردشگران داخلی بیشتر بر ابعاد شناختی ـ رفتاری، از جمله سهولت دسترسی به اطلاعات بومی و اعتبار دادهها متمرکز بودند. تحلیل ISM به عنوان نوآوری روششناختی تحقیق بهوضوح چالشهای ساختاری و حکمرانی، از جمله فقدان مدل حکمرانی یکپارچه (CH13)، محدودیت پلتفرمهای کلیدی (CH10) و زیرساختهای ناکارآمد دسترسی (CH5) را به عنوان متغیرهای ریشهای شناسایی کرد که بر ضعف سواد دیجیتال تأثیرگذارند. یافتهها رابطۀ مثبت میان ابعاد ششگانۀ گردشگری هوشمند و موفقیت مقصد را تأیید میکند و ضرورت اولویتدهی به محیط زیست هوشمند و حملونقل هوشمند را برجسته میسازد. پژوهش مدل مفهومی پدیدارشناسانه و ساختار سلسلهمراتبی موانع را ارائه داده که مبنای راهبردهای مکانمحور و اصلاحات مدیریتی مقاصد نوظهور است.