سیاستهای توسعۀ همکاری کنشگران مدیریت شهری در اکوسیستم کارآفرینی شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی صنایع، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، واحد تهران جنوب دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دکتری مهندسی عمران، دانشکدۀ فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی، تهران ایران
doi
10.22034/uep.2025.561547.1787چکیده
شهرها به عنوان موتورهای محرک رشد اقتصادی، فرصتهای کارآفرینی و اشتغال را ایجاد میکنند. با توجه به اهمیت همکاری و هماهنگی تعاملات نهادی کنشگران اکوسیستم کارآفرینی در موفقیت برنامهها و طرحهای اشتغالزایی، پژوهش حاضر به شناسایی سیاستهای توسعۀ شبکۀ همکاری کنشگران مدیریت شهری در اکوسیستم کارآفرینی شهر تهران پرداخته است. برای اینمنظور پس از مرور پیشینه، اسناد بالادستی مدیریت شهری تهران بررسی و بر مبنای تحلیل محتوای کیفی، مضامین مرتبط با کارآفرینی و اشتغال شناسایی شد. در ادامه با تشکیل ماتریس شبکۀ همکاری، جایگاه قانونی کنشگران منطبق با شاخصهای مرکزیت درجه، مرکزیت بینابینی، فاصلۀ ژئودزیک، نقاط برشی و قدرتهای کانونی با استفاده از رویکرد تحلیل شبکههای اجتماعی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش حاکی از عدم یکپارچگی و توزیع نامتعادل قدرت قانونی کنشگران مدیریت شهری در اکوسیستم کارآفرینی شهر تهران است. در اینزمینه، سیاستهای توسعۀ همکاری قانونی کنشگران شامل بازطراحی و فعالسازی شورای سیاستگذاری و تشکیل ستاد هماهنگی توسعۀ کارآفرینی شهر تهران، گسترش همکاری کنشگران دولتی، شفافسازی و تعیین محدودۀ وظایف نهادهای غیردولتی و تقویت جایگاه به بخش خصوصی در مدار تصمیمگیری ارائه شد. همچنین، توسعۀ شبکۀ همکاری در زمینههای یکپارچهسازی سیاستهای علم و فناوری و فرصتهای سرمایهگذاری و کارآفرینی، ساماندهی توزیع مکانی پارکهای فناوری و مراکز رشد در پهنههای شهری، تدوین قوانین و مقررات انعطافپذیر و تشویقی، گسترش ابزارهای سرمایهگذاری و جذب مشارکت مردمی، سرمایهگذاری در زیرساختهای هوشمندسازی و پلتفرمهای کسبوکار، توسعۀ کارآفرینی محلهمحور، ایجاد مراکز شتابدهندۀ توسعۀ مشاغل خرد و خانگی و پشتیبانی از فرهنگ کارآفرینی در آموزشهای شهروندی پیشنهاد شده است.