تأثیر ید درمانی در زنان مبتلا به سرطان افتراق یافته تیروئید بر بارداریهای آینده؛ مروری بر مطالعات انجام گرفته
نویسندگان
1 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشیار گروه پزشکی هستهای، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 استادیار گروه پزشکی هستهای، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
5 استاد گروه پزشکی هستهای، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2018.11800چکیده
مقدمه: ید درمانی، درمان استاندارد بیماران سرطان افتراق یافته تیروئید بعد از عمل جراحی میباشد. بررسی اثر این درمان در بارداریهای بعدی زنانیکه ید درمانی شدهاند، حائز اهمیت است. مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی عوارض بارداری در بیمارانی که با تشخیص DTC تحت ید درمانی قرار گرفتهاند، انجام شد. روشکار: در این مطالعه که به روش مروری تشریحی غیرسیستماتیک انجام شد، 3 پایگاه اطلاعات پزشکی شامل google scholar، pubmed و ISI مورد جستجو قرار گرفتند. برای جستجوی مقالات از کلید واژههای thyroid و (carcinoma یا cancer یا neoplasm) و (iodine یا 131 یا radioiodine) و (pregnan یا labor یا parity یا gravid) استفاده شد و مقالات با زبان انگلیسی و چاپ شده از سال 1950 مورد جستجو قرار گرفتند. مقالات مروری و معرفی مورد و مقطعی حذف و در نهایت 7 مقاله مورد بحث قرار گرفتند. یافتهها:در بررسی 7 مطالعه حاصل از جستجو، مرگ داخل رحمی، زایمان زودرس، ناهنجاری مادرزادی جنینی، وزن پایین هنگام تولد و مرگ نوزادی در سال اول تولد در گروههای مورد مقایسه مشابه بود و تفاوتهای بهدست آمده در برخی مطالعات بین گروههای مورد مقایسه شامل افزایش میزان کلی سقط، افزایش سقط القایی و کاهش تولد نوزاد زنده بود. نتیجهگیری: خطر عوارض بارداری در زنانیکه ید درمانی شدهاند، بیشتر نمیباشد. کاهش تولد زنده و افزایش سقط القایی مشاهده شده در برخی مطالعات میتواند ناشی از اثرات روانی و ذهنی ترس از عوارض بارداری پس از ید درمانی در بیمار، پزشک معالج و یا اطرافیان باشد.