فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کار حاضر شبیه سازی کمک فنر مورد استفاده در تجهیزات فرود یک هواپیما می باشد. تمامی معادلات به روش المان محدود حل می‏گردند و نوع شبکه بندی بی سازمان برای همگرایی سریعتر بهره گرفته می‏شود. در گام نخست برای اعتبارسنجی مدل مورد استفاده مقایسه ای با داده‏های تجربی موجود صورت می‏گیرد که خطایی نزدیک 5 درصد را نشان می‏دهد که خطای مطلوبی می‏باشد. نتایج نشان می‏دهند که با فشار آمدن به ارابه فرود جابجایی آغاز می‏شود که در زمان 05/0 ثانیه این امر مشاهده می‏گردد. در این حالت بیشترین تنش به پایه قلابی شکل ارابه فرود وراد می‏آید. با مقایسه این حالت با حالت قبلی دیده می‏شود که حداقل ده برابر شده است. با ورود سامانه جاذب شوک به سیستم این تنش کاهش می‏یابد. کاهش تنش بیشینه از 108*3 از به 108*6/1 پاسکال بیانگر همین مطلب می‏باشد. با جابجایی ارابه فرود کاهش تنش ادامه می‏یابد. همچنین دیده می‏شود که دامنه جابجایی نسبی در ابتدا بسیار زیاد است و حتی تا 35 سانتی متر هم می‏رسد اما به دلیل اتلاف انرژی در کمک فنر و لاستیک ها، به سرعت از بین می‏رود. به طوریکه بعد 45/0 ثانیه تقریبا زیر 5 سانتی متر است و بعد از 7/0 ثانیه میرا می‏شود. سرعت نسبی نیز در ابتدا بسیار زیاد است و تا 10 متر بر ثانیه نیز پیش می‏رود ولی به دلیل اتلاف انرژی در کمک فنر و لاستیک‏ها در طول فرود این رقم به 5 متر بر ثانیه رسیده و نهایتا بعد از 45/0 ثانیه به زیر 1 متر بر ثانیه کاهش یافته و در 7/0 ثانیه به صفر می‏رسد.