ارزیابی موقعیت رقابتی تولید و صادرات سیب درختی ایران درارتباط با کشورهای OECD مطالعه موردی شهرهای منتخب استان آذربایجان غربی (۱۳۸۲-۱۳۸۴(
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان
2 استادیاردانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
3 استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه یزد
4 دانشیار دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
doi
10.30490/aead.2009.126309چکیده
معمولاً اظهار میشود که ایران در تولیدات باغی دارای مزیت نسبی است (نوحی تهرانی، 1376 .(ارزیابی این مزیت در ارتباط با بازارهای هدفی از قبیل بازارهای کشورهای OECD 2 اهمیت خاصی دارد به ویژه که برای مثال انگلستان یکی از واردکنندگان اصلی سیب درختی ایران است. مقالة حاضر این فرضیه را در مورد فعالیت باغداری برای محصول سیب درختی در چند شهر منتخب آذربایجان غربی (ارومیه، خوی و سلماس) مورد آزمون قرار داده است. در این باره با ارائه یک چارچوب نظری جهت تحلیل مزیت نسبی از تکنیک هزینه منابع داخلی (DRC ) استفاده شده است. با ارزیابی تأثیر نرخ ارز و تغییرات قیمت سایهای زمین و آب کشاورزی بر مزیت نسبی فعالیت سیب درختی مشخص شد که DRC نسبت به تغییرات نرخ ارز، قیمتهای سایهای آب و زمین کشاورزی حساس است؛ به عبارتی این عوامل تأثیر زیادی روی مزیت نسبی منطقه مورد مطالعه دارند. همچنین نتایج مبین این است که در میان شهرهای منتخب استان آذربایجانغربی، ارومیه در فعالیت باغداری مزیت نسبی دارد، بنابراین انتظار میرود که در آینده، بخش کشاورزی نقش بسیار مهمیدر اشتغالزایی این شهرستان داشته باشد. همچنین در سالهای 1382، 1383 و 1384 به غیر از شهرستان خوی، در بقیه شهرها بخش باغداری در تولید محصول سیب درختی دارای مزیت نسبی بوده است.