نقش هورمون ادیپونکتین در باروری و ناباروری: مروری سیستماتیک

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

5 استادیار گروه بهداشت باروری و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2018.11391
چکیده

مقدمه: ادیپونکتین، یکی از هورمون‌های خانواده ادیپوکین است که از سلول‌های بافت چربی آزاد می‌شود و نقش‌های بیولوژیک فراوانی دارد. بر اساس مطالعات گذشته، سطح این هورمون در افراد چاق کاهش می‌یابد. مطالعات مختلفی در مورد ارتباط ادیپونکتین و بیماری‌های زنان انجام شده است، ولی تاکنون مطالعه‌ای مروری در رابطه با نقش هورمون ادیپونکتین در باروری و ناباروری انجام نشده است. مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی نقش هورمون ادیپونکتین در باروری و ناباروری انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه مروری 18 مقاله با جستجو در بانک­های اطلاعاتی Science Direct، Iran Medex و Pubmed با کلید واژه­های ادیپونکتین، باروری، ناباروری، تخمک‌گذاری از بازه زمانی 1996 تا 2018 مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات دسته‌بندی شدند. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: ادیپونکتین یکی از هورمون‌های مؤثر در سیستم باروری است. اختلالات تخمک‌گذاری (PCO، آمنوره هیپوتالاموسی)، سندرم متابولیک، مقاومت به انسولین و نازایی با کاهش ادیپونکتین همراه است. درمان‌های نازایی (تحریک تخمک‌گذاری، IVF، ICSI و ...) با افزایش غلظت ادیپونکتین همراه است. موفقیت درمان در افرادی که ادیپونکتین بالاتری دارند، بیشتر است. نتیجه‌گیری: با توجه به اثرات مثبت ادیپونکتین و نقش اساسی آن در باروری و ناباروری، می‌توان از اندازه‌گیری آن در مدیریت و پیگیری باروری و ناباروری بهره‌مند شد، لذا توجه و تحقیق بیشتر نسبت به ادیپونکتین لازم است.