بررسی تأثیر دانه شنبلیله بر شدت و مدت درد دیسمنوره اولیه در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال 1395
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره مامایی، مرکز پژوهش دانشجویان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
2 استادیار گروه داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
3 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
4 مربی گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
5 دانشجوی دکترا، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
6 کارشناس ارشد مشاوره مامایی، مرکز پژوهش دانشجویان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
7 استادیار گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات مدلسازی بیماریهای غیر واگیردار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
8 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2018.11224چکیده
مقدمه: دیسمنوره معمولاً ماهیت کرامپی دارد و در قسمت پایین شکم متمرکز میشود و اختلال شایعی است که طی سیکل قاعدگی فرد تظاهر میکند و با فعالیتهای روزمره افراد تداخل میکند. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر دانه شنبلیله بر شدت دیسمنوره اولیه و مدت درد در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده با گروه کنترل در سال 1395 بر روی 100 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. افراد در دو گروه 50 نفره مداخله (دریافت کننده شنبلیله) و کنترل (دارونما) قرار گرفتند و به مدت 2 ماه داروها مصرف شد و پرسشنامه اطلاعات فردی، پرسشنامه درد مک گیل، مقیاس چند بُعدی گفتاری قبل از مداخله و 1 و 2 ماه پس از مصرف دارو توسط افراد تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمونهای آماری تی مستقل، تی زوجی و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین مدت و شدت درد در گروه مصرف کننده دانه شنبلیله در پایان سیکل اول و دوم مداخله کاهش معناداری یافت (01/0p<). همچنین میانگین تعداد مسکن مصرفی در گروه مداخله در پایان سیکل اول و دوم مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش و متوسط تعداد روزهای دارای خونریزی افزایش یافت که این اختلاف از نظر آماری معنادار بود (01/0p<). نتیجهگیری: با توجه به تأثیر مثبت دانه شنبلیله در کاهش شدت و مدت علائم دیسمنوره اولیه و عوارض ناچیز آن نسبت به داروهای شیمیایی، مصرف آن در درمان این اختلال توصیه میشود.
