روشهای درمانی مؤثر بر القاء و شروع زایمان: مروری سیستماتیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
5 استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، انستیتوی سبک زندگی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران.
6 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2018.10586چکیده
مقدمه: شروع خودبهخودی لیبر و زایمان تحت تأثیر عوامل مختلفی میباشد. حال آنکه گاهی اوقات لیبر و زایمان در موعد مقرر خود شروع نمیشود. عدم شروع لیبر در موعد مقرر، با افزایش عوارض مادری و جنینی و هزینههای ناشی از آن همراه خواهد بود. مطالعات متفاوتی در جهت بررسی روشهای درمانی مؤثر بر القاء و شروع زایمان انجام شده است. مطالعه حاضر با هدف مروری سیستماتیک بر مطالعات انجام شده در مورد روشهای درمانی مؤثر بر القاء و شروع زایمان در ایران انجام شد. روشکار: در این مطالعه مروری سیستماتیک، تمام کارآزماییهای بالینی ایرانی چاپ شده به زبان فارسی و انگلیسی، از پایگاههای اطلاعاتی Google scholar، Scopus، IranMedex، SID، Medlib،IRCT ،Magiran و PubMed با کلمات کلیدی فارسی"القای زایمان، لیبر، درد لیبر، شروع لیبر، کارآزمایی بالینی و زایمان" و کلمات کلیدی انگلیسی Delivery، initiation of labor، clinical trial، labor pain، labor و labor induction در عنوان و چکیده جستجو شد. بر اساس معیار جداد، مقالات با نمره 3 و بالاتر وارد مطالعه شد و تجزیه و تحلیل مطالعات به صورت کیفی انجام گرفت. یافتهها: 29 کارآزمایی بالینی دارای معیار ورود به مطالعه بودند که در نهایت 23 مقاله به بررسی تأثیر روشهای درمانی دارویی (شامل 17 داروی شیمیایی و 6 داروی گیاهی) و 6 درمان غیر دارویی در القاء و تحریک لیبر پرداخته بودند. نتایج نشان داد میزوپروستول دارای تأثیر بیشتری در القای درد لیبر میباشد. همچنین از بین داروهای گیاهی اسپند، خاکشیر، بابونه، روغن کرچک و از بین روشهای غیر دارویی لامیناریا نیز دارای تأثیر مثبتی بر القای لیبر میباشند. نتیجهگیری: انواع متعددی از روشهای درمانی دارویی و غیر دارویی در القاء و تحریک لیبر نقش دارند. نتایج نشان داد با توجه به تعداد بیشتر مطالعات و نتایج مثبت ذکر شده، میزوپروستول در القای لیبر دارای تأثیر بیشتری میباشد. سایر روشهای مؤثر در القای لیبر شامل اسپند، خاکشیر، بابونه، روغن کرچک و لامیناریا میباشد. اما در تأیید تأثیر این روشها، با توجه به تعداد کم مطالعات مورد بررسی، انجام مطالعات بیشتر با متدلوژی قویتر مورد نیاز است.