روش‌های درمانی مؤثر بر القاء و شروع زایمان: مروری سیستماتیک

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

5 استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، انستیتوی سبک زندگی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران.

6 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2018.10586
چکیده

مقدمه: شروع خودبه‌خودی لیبر و زایمان تحت تأثیر عوامل مختلفی می‌باشد. حال آنکه گاهی اوقات لیبر و زایمان در موعد مقرر خود شروع نمی‌شود. عدم شروع لیبر در موعد مقرر، با افزایش عوارض مادری و جنینی و هزینه‌­های ناشی از آن همراه خواهد بود. مطالعات متفاوتی در جهت بررسی روش­های درمانی مؤثر بر القاء و شروع زایمان انجام شده است. مطالعه حاضر با هدف مروری سیستماتیک بر مطالعات انجام شده در مورد روش­های درمانی مؤثر بر القاء و شروع زایمان در ایران انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه مروری سیستماتیک، تمام کارآزمایی­های بالینی ایرانی چاپ شده به زبان فارسی و انگلیسی، از پایگاه‌های اطلاعاتی Google scholar، Scopus، IranMedex، SID، Medlib،IRCT ،Magiran  و PubMed با کلمات کلیدی فارسی"القای زایمان، لیبر، درد لیبر، شروع لیبر، کارآزمایی بالینی و زایمان" و کلمات کلیدی انگلیسی Delivery، ‌initiation of labor، clinical trial، labor pain، labor و  labor induction در عنوان و چکیده جستجو شد. بر اساس معیار جداد، مقالات با نمره 3 و بالاتر وارد مطالعه شد و تجزیه و تحلیل مطالعات به صورت کیفی انجام گرفت. یافته‌ها: 29 کارآزمایی بالینی دارای معیار ورود به مطالعه بودند که در نهایت 23 مقاله به بررسی تأثیر روش­های درمانی دارویی (شامل 17 داروی شیمیایی و 6 داروی گیاهی) و 6 درمان غیر دارویی در القاء و تحریک لیبر پرداخته بودند. نتایج نشان داد میزوپروستول دارای تأثیر بیشتری در القای درد لیبر می­باشد. همچنین از بین داروهای گیاهی اسپند، خاکشیر، بابونه، روغن کرچک و از بین روش­های غیر دارویی لامیناریا نیز دارای تأثیر مثبتی بر القای لیبر می‌باشند. نتیجه‌گیری: انواع متعددی از روش­های درمانی دارویی و غیر دارویی در القاء و تحریک لیبر نقش دارند. نتایج نشان داد با توجه به تعداد بیشتر مطالعات و نتایج مثبت ذکر شده، میزوپروستول در القای لیبر دارای تأثیر بیشتری می­باشد. سایر روش­های مؤثر در القای لیبر شامل اسپند، خاکشیر، بابونه، روغن کرچک و لامیناریا می­باشد. اما در تأیید تأثیر این روش‌ها، با توجه به تعداد کم مطالعات مورد بررسی، انجام مطالعات بیشتر با متدلوژی قوی‌تر مورد نیاز است.