گردشگری جوامع دور از وطن و میراث دریایی: بازاندیشی مفهومی در همنشینی تجربه، هویت و توسعه
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری جامعهشناسی، گروه جامعهشناسی توسعه اقتصادی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 استاد، جامعهشناسی، گروه جامعهشناسی توسعۀ اقتصادی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22080/jtpd.2026.30213.4040چکیده
گردشگری جوامع دور از وطن، یکی از انواع گردشگری است که در آن جامعهی دور از وطن یا فرزندان آنها برای اهداف مختلف به سرزمین اجدادی خود سفر میکنند این گردشگری میتواند در مکان های دریایی باشد و افراد به گونهای نمادین با سرزمین مادری ارتباط برقرار کنند.پژوهش حاضر از نظر هدف نوعی پژوهش توصیفی- اکتشافی است. روش پژوهش تحلیل دادههای ثانویه است و جامعهی آماری تحقیق محتواهای پیرامون موضوع گردشگری جوامع دور از وطن بوده است که از میان 71 اثر پژوهشی 25 مورد از آنها بر اساس معیارها انتخاب شدند. بنابراین نمونه گیری از نوع هدفمند بوده است.یافتهها نشان داد این نوع گردشگری میتواند با انتخاب سرزمینهای دریایی به مکان نمادین برای گردشگران تبدیل شود و بدین شکل منجر به نوعی تجربه منحصر به فرد گردد. از سوی دیگر علاقهمندی به هویت مقاصد دریایی شرایط را برای توسعهی گردشگری جوامع دور از وطن فراهم میآورد، به گونهای که به شکلگیری نوستالژی پایدار و پیوند عاطفی گردشگر با مقصد منجر شود.بازگشت به سرزمین اجدادی به عنوان گردشگر برای جوامع دور از وطن صرفا یک تجربهی مهاجرتی نیست بلکه درک معنای پدیدههای فرهنگی (شبیه دریا) را برای آنان فراهم می آورد به گونهای که سفر به یک فرایند بازشناسی هویت، بازتولید معنا و تقویت حس تعلق فرهنگی نسبت به سرزمین مادری تبدیل شود.این پژوهش با واکاوی معنایی گردشگری جوامع دوراز وطن و نقش دریا به عنوان یک میراث، تلاش نموده است تا دارد چشمانداز جدیدی را پیش روی پژوهشگران علاقهمند به این نوع گردشگری باز کند.