بررسی ارتباط هیپوکلسمی دوران بارداری و شاخصهای رشد نوزادی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای متابولیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات بیماریهای متابولیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
3 دانشیار گروه غدد، مرکز تحقیقات بیماریهای متابولیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
4 پاتولوژیست، مرکز تحقیقات بیماریهای متابولیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
5 دانشجوی دکترای اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
doi
10.22038/ijogi.2017.10424چکیده
مقدمه: هیپوکلسمی، پدیدهای شایع در بارداری است. در طی بارداری جهت مینرالیزاسیون اسکلتی جنین، حدود 30-20 گرم کلسیم به صورت فعال از طریق جفت از مادر به جنین منتقل میشود. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط هیپوکلسمی بارداری با شاخصهای رشد جنینی انجام شد. روشکار: این مطالعه کوهورت در سال 1395 بر روی 112 زن باردار در هفته 26-22 بارداری انجام شد. میزان کلسیم، آلبومین، 25(OH)D و نسبت کلسیم به کراتینین ادرار در افراد مورد مطالعه اندازهگیری شد. کلسیم تصحیح شده کمتر از 5/8 میلیگرم در دسیلیتر به عنوان هیپوکلسمی تعریف شد. میزان 25(OH)D و نسبت کلسیم به کراتینین ادرار مادر و شاخصهای رشد نوزادی (قد، وزن و دور سر نوزاد) در دو گروه هیپوکلسمیک و نرموکلسمیک اندازهگیری و با آزمون تی مقایسه شدند. میانگین شاخصهای رشد نوزادی در چارکهای کلسیم مادر پس از تعدیل اثر سن، شاخص توده بدنی و 25(OH)D، با آزمون ANCOVA مقایسه شدند.میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: در مطالعه حاضر 35 نفر (2/31%) مبتلا به هیپوکلسمی بودند. میانگین 25(OH)D، نسبت کلسیم به کراتینین ادرار مادر و شاخصهای رشد نوزادی در دو گروه تفاوت معناداری نداشت (05/0<p). شاخصهای رشد نوزادی در چارکهای سطح کلسیم مادر تفاوتی نداشت. میانگین تعدیل شده شاخصهای رشد نوزادی در دو گروه تفاوتی نداشت (05/0<p). نتیجهگیری: در مطالعه حاضر هیپوکلسمی، یک بیماری شایع در بارداری بود، ولی هیپوکلسمی بارداری تأثیر سوئی بر شاخصهای رشد نوزادی ندارد.