ارزیابی و مدلسازی تأثیر ابزارهای فناورانه در ارتقاء گردشگری دسترسپذیر
نویسندگان
1 دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22080/jtpd.2025.28949.3983چکیده
زمینه و هدف: هدف این تحقیق، تبیین نقش ابزارهای فناورانه در ارتقاء دسترسی افراد دارای ناتوانی به خدمات گردشگری در ایران و تحلیل روابط علّی عوامل مؤثر در این زمینه است. در این راستا، از مدل یکپارچه DEMATEL-ISM و روش EDAS، برای تحلیل عوامل شناساییشده استفاده شد.روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. پس از شناسایی عوامل با بررسی جامع ادبیات تحقیق، از روش نمونهگیری هدفمند و ابزار پرسشنامه برای دریافت نظرات 21 نفر از خبرگان حوزههای گردشگری و فناوری اطلاعات کشور استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد، سه عامل «طراحی و توسعۀ وبسایتها»، «تعامل افراد و مدیریت ارتباط با مشتری در وبسایتها» و «طراحی اپلیکیشنهای تلفنهمراه» تأثیرگذارترین عوامل ارتقاء گردشگری دسترسپذیر با تأکید بر ابزارهای فناورانه هستند. براساس مدل ساختاری، «رعایت مقررات و استانداردهای دسترسی ملی و بینالمللی» عاملی بنیادین در گردشگری دسترسپذیر است. نتایج تحقیق همچنین نشان میدهد که «طراحی وبسایتهای کاربرپسند» بالاترین اولویت را در میان عوامل مختلف دارد.نتیجه گیری و پیشنهادات: تحقیق حاضر میتواند به مدیران و تصمیمگیرندگان کشور کمک کند تا با بهبود دسترسی و تجربۀ گردشگری افراد دارای ناتوانی، از امکانات فناوریهای اطلاعات و ارتباطات بهرهبرداری بهتری داشته باشند.نوآوری و اصالت: با توجه به عدم ارائۀ مدل ساختاریافته برای تحلیل عوامل مؤثر بر گردشگری دسترسپذیر با تأکید بر ابزارهای فناورانه در مطالعات پیشین بهویژه در ایران، این تحقیق مدلی نوین ارائه داده و به اولویتبندی و تحلیل روابط علّی میان این عوامل پرداخته است.