آیا حمایت مداوم مادر توسط مامای همراه در پیامدهای زایمانی تغییری ایجاد میکند؟
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22038/ijogi.2017.10432چکیده
مقدمه: حمایت مداوم مادر توسط "مامای همراه" حین لیبر و زایمان، یکی از مهمترین راهکارهای بهبود روند زایمان میباشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه پیامدهای زایمانی بین دو گروه دریافتکننده حمایت مداوم مامای همراه و عدم دریافت حمایت انجام شد. روش کار: دراین مطالعه توصیفی - تحلیلی، پیامدهای 220 زایمان در دو گروه از مادران در شهر بندرعباس در سال 1395 مورد مشاهده قرار گرفت. در گروه اول علاوه بر مراقبتهای معمول، حمایتهای عاطفی، جسمانی و اطلاعاتی توسط مامای همراه به مادر ارائه و گروه دوم، فقط مراقبتهای معمول ارائه میشد. پیامدهای زایمانی شامل طول فاز فعال، مصرف اکسیتوسین، شدت درد، نوع زایمان، میزان پارگی پرینه، نمره آپگار، تماس پوست به پوست و شروع شیردهی به وسیله چک لیست مشاهدات پژوهشگر ساخته مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمونهای تیتست، کای دو، من ویتنی و رگرسیون لوجستیک دوگانه انجام شد.میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: تماس پوست به پوست (001/0>p) و شیردهی یک ساعت اول تولد (001/0>p) بین دو گروه تفاوت آماری قابل توجهی داشت. بقیه پیامدها بین دو گروه تفاوت آماری نداشت. شانس این دو پیامد در مادرانی که مامای همراه داشتند، به ترتیب تقریباً 6 و 9 برابر بود. نتیجهگیری: حمایت مداوم مادر در طی لیبر و زایمان توسط مامای همراه میتواند تماس پوست به پوست و شیردهی یک ساعت اول بعد از تولد را ارتقاء بخشد.