فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های مشترک بین نظریۀ نوشهرگرایی، به‌ویژه اصل پیاده‌مداری و توسعۀ گردشگری شهری انجام شده است. تمرکز آن بر توانمندسازی هستۀ مرکزی شهرها برای پاسخ‌گویی مؤثر به نیازهای گردشگران است. شهرها از ابتدا به‌عنوان ساختارهایی برای سامان­دهی فعالیت‌های اجتماعی شکل گرفته‌اند. این ساختار در گذر زمان با گسترش فضاهای عمومی و اختراعات حمل‌ونقل دچار تحول شد. درنتیجه، جاذبه‌هایی پدید آمدند که زمینه‌ساز شکل‌گیری گردشگری شدند. با افزایش حضور گردشگران، چالش‌هایی در پاسخ‌گویی به نیازهای آنان به ‌وجود آمد. بسیاری از شهرها به ‌دلیل بی‌توجهی به مؤلفه‌های مؤثر بر گردشگری آسیب دیدند. بنابراین، درک ارتباط میان نظریه‌های شهرسازی و گردشگری، امری ضروری برای توسعۀ هم‌زمان این دو حوزه به‌شمار می‌آید.روش­شناسی: این پژوهش با رویکرد آمیخته و با اهداف کاربردی، از روش توصیفی – تحلیلی برای رسیدن به پاسخ سؤال پژوهش بهره می‌برد.یافته ­ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد ارتباط محکم و معناداری بین اصول نوشهرگرایی و توسعۀ گردشگری وجود دارد.نتیجه ­گیری و پیشنهادات: در صورت تقویت اصول استخراجی نوشهرگرایی از بطن این پژوهش می‌توان گردشگری را در هستۀ مرکزی شهرها تقویت نمود. پیشنهاد می‌گردد سایر محققان در خصوص اندازه­گیری میزان تأثیر این اصول نوشهرگرایی و مؤلفه­های مؤثر بر تقویت گردشگری بر یکدیگر در بستر شهرهای مختلف به روش‌های کمی و کیفی اهتمام ورزند.نوآوری و اصالت: پژوهش حاضر به جهت ارتباط بین رشته‌های مختلف و ارزیابی نحوۀ تأثیر نظریه‌های مختلف بر یکدیگر دارای نوآوری است.