بررسی تجربی عدم قطعیت در آزمون اسپری: مطالعه موردی بر روی اتمایزر فشاری-پیچشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، مهندسی هوافضا، دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار، مهندسی هوافضا، دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/jmeut.2023.55068.3227
چکیده

در تحقیق حاضر عدم قطعیت در توزیع اندازه قطرات به عنوان مهمترین مشخصه اسپری اتمایزر فشاری-پیچشی مورد مطالعه قرار گرفته است. توزیع اندازه قطرات اسپری یک اتمایزر نمونه با استفاده از تکنیک سایه نگاری در فشارهای مختلف پاشش و در موقعیت­های مختلف طولی، شعاعی و محیطی مخروط اسپری اندازه­گیری شده است. حداقل تعداد نمونه­های آزمون، با بهینه سازی آنتروپی در توزیع غیرپارامتری اندازه قطرات، حاصل گردید. توابع توزیع پارامتری لاگ-نرمال، روزین-رملر و گاما بر داده­های آزمون برازش گردید و مشاهده شد که تابع توزیع گاما بیشترین سازگاری را با داده­های آزمون دارد. اثر فشار بر روی تابع توزیع مورد بررسی قرار گرفته و مشاهده شد که در مرحله تغییر رژیم اتمیزاسیون، پارامترهای شکل و مقیاس تغییر چشمگیری می‌کنند ولی پس از آن با افزایش فشار این پارامترها تقریبا ثابت هستند. یکنواختی اسپری به عنوان یکی دیگر از مولفه­های عدم قطعیت بصورت کمی ‌با دو مفهوم پراکندگی و ناهمگونی، مورد ارزیابی قرار گرفت. مشاهده گردید با افزایش فشار پاشش، پراکندگی در بخشهای مختلف مخروط اسپری، دستخوش تغییر می­گردد ولی پراکندگی کل تقریبا ثابت است.