راهبردهای مدیریت گردشگری ساحلی استان مازندران و تأثیر آن در توسعۀ امنیت اقتصادی

نویسندگان

1 استادیار، مدیریت پیشگیری از جرم، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران

doi
10.22080/jtpd.2024.27414.3905
چکیده

زمینه و هدف: مدیریت گردشگری ساحلی در کنار متغیرهای اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی مستلزم وجود امنیتی است که توسط کارکنان انتظامی امکان­پذیر خواهد بود. این پژوهش با هدف راهبردهای مدیریت گردشگری ساحلی و تأثیر آن در توسعۀ امنیت اقتصادی انجام شده است. روش ­شناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش انجام آن پیمایشی و اکتشافی است. جامعۀ آماری پژوهش از دو بخش کارشناسان و مسؤولان گردشگری و فرماندهان و مدیران انتظامی استان مازندران تشکیل شده است. بنابراین، نمونه­ گیری در بخش اول(38 نفر) از نوع تمام شمار و در بخش دوم از نوع نمونه­ گیری قضاوتی است که تعداد 52 نفر به ­عنوان خبرگان در نظر گرفته شدند. یافته ­ها: یافته ­های پژوهش نشان می ­دهد، راهبردهای گردشگری مدیریت ساحلی از دیدگاه کارشناسان و مدیران حوزۀ گردشگری، راهبرد محافظه ­کارانه و در بخش راهبردهای مناسب انتظامی، راهبرد­های تنوع می ­باشد. نتیجه ­گیری و پیشنهاد: با توجه به یافته ­های تحقیق می ­توان گفت، اقدامات عملی مانند به کیفر رساندن مجرمین و مخلّان جرایم اجتماعی با بازنگری قانون آئین دادرسی کیفری در خصوص راهبردهای مناسب انتظامی و مؤلفه­ های بهره ­مندی از توان اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی منطقه در راستای ایجاد مدیریت یکپارچه گردشگری ساحلی و افزایش توجه دولت به برنامه­ ریزی و سرمایه ­گذاری در بخش گردشکری ساحلی می ­توان به ­عنوان راهبرد مؤثر دست یافت. بر اساس این پیشنهاد می ­شود؛ سیاست­گذاران در بخش­ های کلان جامعه، هم­زمان با اقدامات نرم (توجه به بخش سرمایه­ گذاری در فعالیت ­های فرهنگی و اجتماعی) به اقدامات سخت (برخورد با عوامل مزاحم نظم و امنیت جامعه) توجه داشته باشند.