چارچوب نظریه ها و مدل های ارتقا و سنجش حس بهزیستی گردشگر: مرور نظاممند
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت گردشگری، دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت گردشگری، دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکترا گروه مدیریت گردشگری، دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
doi
10.22080/jtpd.2025.28467.3961چکیده
زمینه و هدف: در چند دهۀ اخیر مطالعات گردشگری بر بهزیستی متمرکز شده و بررسی بهزیستی گردشگران را به منظور توسعۀ گردشگری و ایجاد لذت و معنا اولویت قرار داده است. بنابراین، به منظور شناخت بیشتر بهزیستی در گردشگری و ارتقاء بهزیستی گردشگر، هدف پژوهش حاضر شناسایی نظریه ها و مدل های سنجش و ارتقاء حس بهزیستی در بستر گردشگری و همچنین شناسایی ابعاد و مؤلفه های آنها است. روش شناسی: این پژوهش از انواع پژوهش های توصیفی- تحلیلی و یک مطالعۀ کیفی و کاربردی است. بر مبنای هدف پژوهش، با بهره گیری از مدل پریسما، 83 مقالۀ منتشرشده در حوزۀ گردشگری و بهزیستی در پایگاه های دادۀ اسکوپوس برای مرور نظام مند انتخاب شد. به منظور بررسی تئوری های بهزیستی دخیل در گردشگری، از تکنیک تحلیل محتوای کیفی استفاده گردید. سپس داده ها با استفاده از نرم افزارMAXQDA تحلیل شدند. یافته ها: مهمترین نظریه ها و مدل ها شامل نظریه های انسان گرایانه، بهزیستی روانشناختی، نظریۀ خودتعیین گری، بهزیستی اجتماعی، مدل شکوفایی، شادی اصیل، مدل پرما، درامما، درآما، مدل یکپارچۀ گردشگری بهزیستی، تجربۀ تحول آفرین، نظریۀ خودابرازگری، تناسب خود، گسترش و ساخت، سطح تفسیر و نظریۀ سرریز است. نتیجه گیری و پیشنهادات: یافته های این پژوهش منجر به شناسایی مهمترین مدل ها و نظریه های سنجش بهزیستی گردشگر گردید که از این میان، مدل پرم، خودتعیین گری، تناسب خود و نظریۀ خودابرازگری بیشتر توسط محققان استفاده شده و مدل درآما جدیدترین مدلی است که در سال 2022 مطرح شده و به دلیل جامعیت آن، یکی از مهمترین موضوعات و مدل های ارتقاء بهزیستی در گردشگری خواهد بود که نیازمند بررسی بیشتر است. نوآوری و اصالت: توجه به موضوع بهزیستی در بستر گردشگری و شناسایی تئوریها و مدل های سنجش بهزیستی گردشگر، به عنوان نوآوری و اصالت پژوهش حاضر قلمداد می شود؛ چراکه به نظر می رسد این موضوع، برای اولین مرتبه در منابع داخلی مورد توجه قرار گرفته است. همچنین براساس بررسی های صورت گرفته، منابع خارجی نیز به طور مستقیم به این موضوع نپرداخته اند. یافته های حاصل از این پژوهش می تواند برای ساماندهی اثربخش سنجش و ارتقاء حس بهزیستی گردشگر برای تحقیقات آینده حائز اهمیت باشد.