مدل مکانی توزیع هتلها در سه راس مثلث گردشگری ایران( اصفهان، شیراز، یزد)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22080/jtpd.2024.27909.3928چکیده
زمینه و هدف: از مهمترین مسائل در حوزۀ جغرافیای گردشگری، توزیع فضایی اماکن مرتبط با فعالیت گردشگری است. هتلها شاید تنها جنبۀ محصول گردشگری شهری باشند که گردشگران عملاً تنها مصرفکنندگان آن هستند. هدف این مقاله کشف الگوهای فضائی و بررسی مدلهای توزیع و ساختار فضایی هتلها در شهرهای گردشگری و تاریخی اصفهان، شیراز و یزد است. روش شناسی: در این پژوهش از دادههای مکانی هتلها و روشهای آمار فضایی همچون شاخص موران جهانی (GMI) و شاخص موران محلی (LMI) استفاده شده است. یافته ها: علیرغم اینکه توزیع فضایی هتلها از مدلهای مختلفی پیروی میکند، نتایج این پژوهش نشانمیدهد که سه شهر گردشگرپذیر ایران از مدل توسعۀ تاریخی و مرکز تجاری شهر پیروی میکند و اکثر هتلها در این بخش از شهرها متمرکز شدهاند. به لحاظ آمار فضائی نیز با استفاده از شاخص GMI، الگوی فضایی توزیع هتل مورد آزمون قرار گرفت؛ نتایج آزمون نشان داد الگوی فضایی هتل به صورت خوشهای است. همچنین نتایج شاخص LMI نشانمیدهد خوشههای فضائی با الگوی بالا-بالا در بافت تاریخی و تجاری شهر متمرکز شدهاست. نتیجه گیری و پیشنهادها: این الگوی فضایی، باعث ایجاد مزیتهایی برای سایر هتلها در مجاورت یکدیگر میشود. با توجه به این توزیع خوشهای هتلها، برنامهریزی مناسب برای ساماندهی خدمات گردشگری و مدیریت تقاضا، ممکن است بهبود قابل توجهی در تجربۀ مسافران و ارتقای صنعت گردشگری شهرهای تاریخی و گردشگرپذیر داشته باشد. نوآوری و اصالت: در این پژوهش با در نظرگرفتن جنبههای ابعاد فضائی برای نخستین بار درکشور به کشف و بررسی ساحتار فضائی هتلها در شهرهای گردشگرپذیر و تاریخی پرداخته شده است.