فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تأخیر رشد داخل رحمی، یک فرآیند فیزیولوژیک و پاتولوژیک است که سبب کندی رشد جنین می­شود. این عارضه نه تنها مرگ‌و‌میر جنین را افزایش می­دهد، بلکه با اثرات مضر بر مراحل نوزادی و بزرگسالی همراه است. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع تأخیر رشد داخل رحمی و شناسایی عوامل خطر مرتبط با آن در استان ایلام انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی ابتدا شیوع تأخیر رشد داخل رحمی به صورت مقطعی از بین کل متولدین سال 1393 در استان ایلام محاسبه شد، سپس در قالب یک مطالعه مورد- شاهدی، 781 نفر از نوزادان (247 نفر در گروه مورد و 534 نفر در گروه شاهد) وارد مطالعه شدند. تمام نوزادان متولد شده با وزن زیر صدک دهم به عنوان گروه مورد و از میان نوزادان با وزن بالای صدک دهم دو برابر موردها به عنوان گروه شاهد و به صورت تصادفی انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز شامل اطلاعات فردی و بالینی بیماران از پرونده­های بیمارستانی استخراج گردید. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون­های کای‌دو، دقیق فیشر و مدل رگرسیون لوجستیک انجام شد. میزانp کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: شیوع تأخیر رشد داخل رحمی در استان ایلام در دوره مطالعه شده در میان 9503 نوزاد به میزان 8/2% برآورد گردید. بین متغیرهای چندقلویی (0001/0=p)، داشتن سابقه مرگ داخل رحمی جنین (02/0=p)، محل سکونت مادر (001/0=p) و همچنین بین بیماری­های اتوایمیون (03/0=p)، کلیوی (01/0=p)، پره‌اکلامپسی (0001/0=p)، استفراغ شدید حاملگی (01/0=p)، کم کاری تیروئید تحت درمان (009/0=p) و نوع زایمان (001/0=p) با تولد نوزاد دچار تأخیر رشد داخل رحمی جنین ارتباط آماری معنی‌داری وجود داشت. نتیجه‌گیری: میزان شیوع تولد نوزادان مبتلا به تأخیر رشد داخل رحمی در استان ایلام در حد استاندارد جهانی است. بارداری چندقلویی، سابقه داشتن مرگ داخل رحمی، پره‌اکلامپسی، استفراغ شدید حاملگی و بیمارهای اتوایمیون و کلیوی و سکونت در روستا، احتمال ابتلاء به تأخیر رشد داخل رحمی را افزایش می­دهند.